159مىتوان متعلق به دنيا و ماديت دانست و ديگرى را متعلق به عبادت و معنويت به شمار آورد.
قرآن در خصوص تغيير شكلهاى هلال و جايگاه علمى و عملى آن مىفرمايد: «هُوَ الَّذِي جَعَلَ الشَّمْسَ ضِيٰاءً وَ الْقَمَرَ نُوراً وَ قَدَّرَهُ مَنٰازِلَ لِتَعْلَمُوا عَدَدَ السِّنِينَ وَ الْحِسٰابَ (يونس: 5)»، كه در حقيقت نقش عدد، حساب، تاريخ سال و ماه را در نظام زندگى بشر و ارتباط آن با كسب و كار را بيان مىكند.
برخى از مفسران مىنويسند: اگر يك روز تاريخ - جدايش روزها، ماهها و سالها- از زندگى بشر برداشته شود و مثلاً نه روزهاى هفته روشن باشد و نه روزهاى ماه و نه شماره ماهها و سالها، در اين موقع تمام مسايل تجارى، اقتصادى، سياسى و هرگونه قرارداد و برنامه زمانبندى شده به هم مىريزد، و هيچ كارى نظم و انضباطى به خود نخواهد گرفت، و حتى وضع كشاورزى، دامدارى و صنايع توليدى نيز دچار هرج و مرج مىشود. 1و اين كه فرمود « لِلنّٰاسِ »* بدان معناست كه انسان در زندگى روزانه خود از ظهور اين شكلهاى گوناگون استفاده مىكنند، هم در عبادتهايى كه وقت معينى در ماه و سال دارد، و هم در زندگى روزمرّه اقتصادى و معيشتى خود بهرهمند مىباشد، با اشكال مختلف ماه نه تنها آغاز، وسط و آخر ماه را مىتوان با آن شناخت، بلكه با دقت شبهاى ماه را نيز مىتوان تشخيص داد. و بديهى است نظام زندگى اجتماعى بشر بدون تقويم يعنى يك وسيله دقيق و عمومى براى تعيين تاريخ امكانپذير نيست، به همين دليل خداوند بزرگ براى نظام زندگى، اين تقويم جهانى را در اختيار همگان قرار داده است. 2