135

*آيه هفتم

«اَلْحَجُّ أَشْهُرٌ مَعْلُومٰاتٌ فَمَنْ فَرَضَ فِيهِنَّ الْحَجَّ فَلاٰ رَفَثَ وَ لاٰ فُسُوقَ وَ لاٰ جِدٰالَ فِي الْحَجِّ وَ مٰا تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ يَعْلَمْهُ اللّٰهُ وَ تَزَوَّدُوا فَإِنَّ خَيْرَ الزّٰادِ التَّقْوىٰ وَ اتَّقُونِ يٰا أُولِي الْأَلْبٰابِ (بقره: 197)».

شرح واژگان

أ. رفث: لغت شناسان مى‌گويند: رفث در لغت به معناى فحش و ناسزا گفتن، يا تصريح نمودن به موارد كنايى مى‌باشد. ¹ برخى مى‌افزايند: اين واژه كنايه از جماع است و در مطلق رفتار و گفتار و روابط جنسى بين زن و مرد به كار مى‌رود. ²ب. فسق: اين كلمه در لغت به معناى خروج چيزى از چيز ديگر است. ³ برخى از لغت شناسان معناى اين واژه را خروج از اطاعت خدا و بيرون رفتن از طريق حق مى‌دانند. ⁴ و در قرآن به معناى خارج شدن از طاعت است، چنانكه مى‌فرمايد: «فَسَجَدُوا إِلاّٰ إِبْلِيسَ كٰانَ مِنَ الْجِنِّ فَفَسَقَ عَنْ أَمْرِ رَبِّهِ (اسراء: 50)».

ج. جدال: واژه جدال در اصل به معناى پيچيدن و محكم كردن طناب است. و در مناظرات به معناى گفتگو كردن دو نفر براى پيروزى بر يكديگر است، گويا هر كدام مى‌خواهد حرف خود را محكم كند. ⁵