422او مسير فدك را از النقره نزديكترين راه خوانده است كه پس از طى كوه الحِباله و العوال، به وادى الغرس - حد فاصل معدن النقره و فدك - و از آنجا به بديع، و سپس با طى كردن مسافت ده‌ميلى حره، به فدك ره مى‌سپردند. 1
ب: فدك و يهوديان
مسلم است كه هنگام دعوت محمد، و هجرت او به مدينه، مردم فدك يهودى مذهب و از نظر اجتماعى، تابع يهوديان خيبر بودند.
اين تابعيت و لااقل اشتراك آنها با يهوديان خيبر و مدينه در دشمنى و عناد با مسلمانان مدينه را كم و بيش ضمن فصولى كه از خيبر داشتيم، يادها كردم. از واقعۀ شعبان سال ششم هجرت و «سريه على بن ابى‌طالب 2 و منازعه با بنى‌مرّه در واقعۀ شعبان سال هفتم هجرت و: «سريه بشير بن سعد الانصارى». 3
پ: فدك بين ستيزه‌جويى خيبرى‌ها، و صلح طلبى مسلمانان
پيمان مشترك يهوديانِ فدك و خيبرنشينان مانع از آن بود كه آنها بتوانند دربارۀ سرنوشت خود، و يا دربارۀ وقايعى كه در مدينه مى‌گذشت، اظهار وجود و نظر نمايند.
و از سويى ديگر احساس عجزى كه نسبت به جنگاورى و جنگ‌جويى يهوديان خيبر داشتند، در برابر اندك بودن امكانات مسلمانان، موضع خصمانۀ خود را به نفع يهوديان خيبر كتمان نمى‌كردند.
واقدى از مأموريت مُحَيْصَة بن مسعود اسنادى را ياد كرده است كه او در طول