395با توجّه به تأكيد صاحب كتاب «الروض المعطار» 1 در مورد مهاجرت يهوديان به سوى يثرب و تصريح به اين‌كه: «مكان يقال له يثرب بمجمع سيول بطحان و العقيق و سيل قناة ممّا يلي زغابة» 2 معلوم و مسلّم مى‌شود كه اين واژه از قديم‌الأيّام در تاريخ مدينه به منطقۀ مورد نظر كه نزديك مدينه و در شمال غربى آن بوده، اطلاق مى‌شده است. 3نَقَمى: ياقوت حموى آن را «موضع من اعراض المدينة كان لآل أبي‌طالب» دانسته است، 4 كه با توجه به گفتۀ ابن اسحاق، ذيل واقعۀ خندق و وصف موقعيت قرار گرفتن قبايل مهاجم: «و أقبلت غطفان يوم الخندق و من تبَعها من أهل نجد حتى نزلوا بذنب نَقَمي إلى جنب أحد» 5 مسلم مى‌گردد كه وادى نقمى در اطراف مدينه؛ يعنى شمال كوه احد قرار دارد.
مُسْتَناخ: واقدى مى‌نويسد: «ثمّ سلك المستناخ». 6 از اين منطقه جز واقدى در مغازى و ابن سعد در «الطبقات الكبرى» 7 كه ذيل: غزوة الغابه، مبنى بر اين‌كه «... حتّى انتهى بهم إلى ذي‌قَرَد، و هي ناحية خيبر ممّا يلي المستناخ...». نام و نشانى از آن در كتب جغرافيايى و منابع تاريخى نيافتيم. با اين همه، با توجه به اين‌كه منطقۀ ذى قرد ميان مدينه و خيبر قرار دارد، بايد اين نام به منطقه‌اى ميان نقمى و وادى عِصر اطلاق شود.
اين منطقه را امروزه مجاورنشينان نقمِى به كسر ميم تلفظ مى‌كنند.
وادى مذكور در شمال فرودگاه فعلى مدينه در اطراف جادۀ مدينه - خيبر، حدود بيست كيلومتر به سوى شمال امتداد دارد. و از سوى ديگر امتداد آن از شمال به غرب كه