1) . «به نام خداوند بخشايندۀ مهربان، اين نوشته‌اى است از جانب محمد، پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ميان مؤمنان و مسلمانان قريش و يثرب، و پيروان و وابستگان به آنان كه به همراه ايشان پيكار كرده‌اند، و بر مبناى اين نوشته، آنها يك امت متحد هستند. مهاجران قريش در محدودۀ خود، استقلال دارند و ديۀ مقتولان خود را تبادل مى‌كنند و فديۀ اسيران خود را چنان كه در ميان مؤمنان مرسوم است، مى‌پردازند، و بنى‌عوف در محدودۀ حاكميت خويش، ديۀ مقتولين را تبادل مى‌كنند و هر طايفه، فديۀ اسيران خود را مطابق مرسوم مى‌پردازد، و بنى‌ساعده در محدودۀ خويش، ديۀ مقتولان را رد و بدل مى‌كند و هر طايفه، فديۀ اسيران خود را مطابق مرسوم ميان مؤمنان، مى‌پردازد. و بنى‌حارث در محدودۀ خويش، ديۀ مقتولان را تبادل مى‌كنند و هر طايفه، فديۀ اسيران خود را مطابق مرسوم، مى‌پردازد و بنى‌جُشم نيز در محدودۀ خويش ديۀ مقتولان را تبادل مى‌كنند و هر طايفه، فديۀ اسيران را مطابق مرسوم مى‌پردازند، و بنى‌نجار نيز ميان خود، ديۀ مقتولان را مى‌پردازند و هر طايفه فديۀ اسيران را مطابق معمول پرداخت مى‌كند... بر اساس اين عهدنامه، هر كه به خدا و روز جزا ايمان دارد، نبايد فتنه‌گرى را پناه دهد و يارى كند، و هر كه چنين كند، لعنت و غضب خداوند تا قيامت بر او خواهد بود و هيچ بهانۀ غرامتى از او پذيرفته نيست، و هرگاه در امرى اختلاف كنيد، بايد آن را به خداوند عز وجل و محمد صلى الله عليه و آله واگذاريد، و يهوديان تا زمانى كه مؤمنان در حال جنگ هستند، با ايشان خواهند بود و يهوديان بنى‌عوف با مسلمانان متحد هستند، يهوديان دين خود را دارند و مسلمانان نيز دين خود و پيروان خود را، جز آنان كه ستم كنند و گناه مرتكب شوند، و چنين كسانى، هلاكت خود و خاندان خويش را موجب مى‌شوند و يهود بنى‌نجار نيز همانند بنى‌عوف هستند و بنى‌حارث نيز همانند بنى‌عوف، و بنى‌ساعده و بنى‌جُشم و بنى‌اوس و بنى‌ثعلبه نيز همانند بنى‌عوف، (در اين مورد) برابر هستند، جز آنان كه ستم يا گناه انجام دهند كه ايشان، هلاكت خود و خانوادۀ خود را موجب مى‌شوند، و بردگان بنى‌ثعلبه نيز همانند خود آنان هستند، و بنى‌شطيبه نيز همانند بنى‌عوف (مشمول اين مقررات هستند) و همراهان و مشاوران يهوديان نيز همانند خود آنان به شمار مى‌آيند و كسى حق ندارد بدون اجازۀ محمد صلى الله عليه و آله از ميان ايشان بيرون رود و علاوۀ بر ديۀ قتل، جراحت‌ها نيز بايد قصاص شود و هر كه به ناگهانى كسى را بكشد، بر خود و خانوادۀ خويش ستم روا داشته، مگر آنان كه مورد ظلم واقع شده‌اند... و كسانى كه اين پيمان آنان را شامل مى‌شود، در صورتى كه يكى از آنان مورد حمله واقع شود، ديگران بايد به كمك او بشتابند و خيرخواهى و نيكى در حق يكديگر روا دارند، و كسى از آنان در حق هم‌پيمانان خود جفا نكند، و تعرض به شهر مدينه بر اهل اين پيمان حرام است و پناهندگان نيز همچون خود آنان خواهند بود، مادامى كه ضررى نرسانده و ظلمى نكرده‌اند. و اگر ميان اهل اين پيمان، فتنه يا درگيرى رخ دهد كه بيم فساد رود، ...بنى‌عمرو بن عوف نيز در كار خويش، استقلال دارد و ديۀ مقتولان خود را تبادل مى‌كنند و هر طايفه، فديۀ اسير خود را مى‌پردازد. و بنى‌نبيت نيز ديۀ مقتولان خود را تبادل مى‌كنند و هر طايفه، فديۀ سايران خود را مطابق آنچه ميان مؤمنان مرسوم است، مى‌پردازند و بنى‌اوس نيز ديۀ مقتولان خود را تبادل مى‌كنند و فديۀ اسيران را مطابق مرسوم مى‌پردازند و مؤمنان وظيفه دارند به افرادى كه دين و قرض بسيار دارند، درپرداخت فئه يا ديه، يارى رسانند. هيچ يك از مؤمنان نبايد با ياوران مؤمن ديگر پيمانى منعقد كند، مگر به همراهى خود او. و مؤمنان در برابر كسانى كه به آن ستم يا تجاوز يا ظلم و دشمنى و فساد روا دارند، با هم متحد خواهند بود، حتى اگر آن شخص، فرزند يكى از آنان باشد. و هيچ مؤمنى به خون‌بهاى كافرى كشته نمى‌شود و مؤمنان، ياور يكديگرند، نه ديگران... و هر يك از يهوديان كه از ما پيروى كند، يارى و كمك ما او را شامل مى‌گردد، و مؤمنان در صلح و جنگ يكپارچه‌اند، همۀ مؤمنان در پيكار در راه خدا، برابرند و آنان بر بهترين و استوارترين طريق هدايت قرار دارند و هيچ‌يك از مشركان نبايد اموال يا افراد قريش را پناه دهد و مؤمنان را از دست‌يافتن بر آن بازدارد، و هركس كه مؤمنى را بى‌گناه بكشد، خون او بر ذمه‌اش خواهد بود، مگر آن كه ولىّ مقتول رضايت دهد، و تمامى مؤمنان در برابر آن قاتل قرار خواهند داشت، و هيچ‌يك از مؤمنان كه به اين پيمان وفادارند، حق سرپيچى از آن را ندارند و فرجام كار آنان با خداى عز وجل و محمد پيامبر خدا صلى الله عليه و آله خواهد بود. و قريشيان و ياوران آنان، در صلح و امان نخواهند بود، و اهل اين پيمان بايد در برابر هر كس كه به يثرب حمله آورد، بايستند و اگر به صلح فرا خوانده شدند و مورد پذيرش واقع شد، آنان نيز صلح كنند، جز آنان كه محارب دين باشند.. و يهوديان اوس و ياوران ايشان نيز شامل اين پيمان هستند و بايد با اهل اين پيمان، نيكى روا دارند».