190به اين گفته، نووى دمشقى در كتاب خود تصريح مىكند. 1 عدّهاى ديگر از عارفان حديث گفتهاند:
«إنّه قال ذلك للمسرة بلسان الحال إذا قدم من سفر لقربه من أهله و لقياهم و ذلك فعل من يحب بمن يحبّ». 2اين نگرش با آنچه ابنكثير در كتابش آورده است، سازگار است. ابنكثير گويد:
«لأنّه كان يبشره بقرب أهله إذا رجع من سفره كما يفعل المحبّ». 3و به سياقى ديگر:
«إنّه كان يبشره إذا رآه عند القدوم من أسفاره بالقرب من أهله و لقائهم و ذلك فعل المحبّ». 4به غير از اين تعابير نزديك به ذهن و تاريخ، تفاسيرى مبتنى بر اينكه:
«يحتمل أنّ اللّٰه خلق فيه الروح فأحبّ النبيّ».
در كتابها مشاهده مىشود كه كمتر مورد توجّه محقّقان قرار گرفته است. 5حقير فكر مىكند چون بيان پيامبر صلى الله عليه و آله با توجّه به متن حديث، «في حال رجوع من