481لحظات حسّاس شكست و پيروزى يارى نمود. 1پيامبر پس از ملاحظۀ فداكارىهاى خالصانۀ او ايمانش را تأييد و در بارهاش فرمود:
«أبوسفيان بن الحرث سيد فتيان أهل الجنّة». 2وى در سال 20 هجرى در مدينه درگذشت و خليفۀ دوم: «عمر بن خطاب» بر وى نماز گزارد و در محلّى كه خودِ ابوسفيان براى گورش در نظر گرفته بود و بعدها به مشهد عقيل شهرت يافت، به خاك سپرده شد. 3
پ: مقبرۀ عقيل بن ابىطالب
كنيهاش ابويزيد و يكى از چهار فرزند ابوطالب و مادرش فاطمه بنت اسد بود.
وى ده سال از جعفر و بيست سال از على بن ابىطالب بزرگتر بود. 4ابنحزم گفته است كه فرزندان عقيل: عبداللّٰه، عبدالرّحمن و مُسلم در واقعۀ كربلا و كوفه كشته شدند و نسلش تنها از فرزند ديگرش: محمّد ادامه يافت:
«فولد محمّدبن عقيل: عبداللّٰه الفقيه المحدّث و عبدالرّحمن. كان يشبه النّبي - صلّىاللّٰه عليه[ وآله ]وسلّم - في صورته و كان رجلاً أّمها زينب بنت عليّبن أبيطالب». 5