461مسلّم است كه او در سال دهم هجرت - يا پس از يك سال و ده ماه - دامان پدر و مادر را ترك كرد و به ابديّت ره سپرد و به يقين گفتهاند كه جسدش را در قبرستان بقيع به خاك سپردند. 1آنچه در ارتباط با مرگ ابراهيم مورد توجّه محقّقان قرار گرفته است، كسوف يا خسوفى بوده كه همزمان با روز وفات و مراسم بهخاكسپردن وى در آسمان مدينه پديدار شده است. پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله در بارۀ اين پديده كه در عقيدۀ عربها ارتباط مستقيمى با حوادث زندگى آدميان دارد، اظهار نظر قاطع كرده و آن را برعكس اسلاف و عقائد رايج در زمان خويش، از جريانات طبيعى نظام هستى دانسته و مرگ و حيات آدميان را با آن بىارتباط خوانده است.
همۀ منابع مهمّ سيره و حديث چنين ثبت كردهاند كه محمّد صلى الله عليه و آله به نقل از ابنعمر در بارۀ كسوف و خسوف گفته است:
«إنّ الشمس و القمر لاينكسفان لموت أحد من النّاس و لكنهما آيتان من آياتاللّٰه. فإذا أريتموهما فقوموا فصلّوا».
يا به اين لفظ به روايت از عايشه:
«إنّ الشّمس والقمر آيتان من آيات اللّٰه لا ينخسفان لموت أحدٍ و لا لحياته فإذا رأيتم ذلك فادعوا اللّٰه و كبِّروا و صلّوا و تصدَّقوا». 2اين مجموعه روايات كه اساس فصولِ مربوط به فريضۀ نماز آيات در مواقع بروز كسوف و خسوف در منابع اسلامى شده است، جاى هيچ شكّى باقى نمىگذارد و مسلّم