408انصار «بنواميّة ابنزيد» بوده است.
مطرى و ابننجّار در اينكه چاه مزبور، برخوردار از موقعيّت تاريخى باشد، ترديد كردهاند و سمهودى اطمينانى به ارزش تاريخى آن نشان نمىدهد. 1 وى در زمان خود، مشاهده كرده است كه مردم، به چاه عهن به عنوان چاهى كه پيامبر از آن آبى نوشيده و وضو گرفته و حضورى در كنارش داشته، تبرّك مىجويند؛ ولى در نوشتههاى خود با ترديد از كنار اين موضوع گذشته است.
چاه مزبور چون خارج از شهر مدينه قرار دارد، تاكنون (1398ه .ق.) محو توسعۀ شهر نشده است. در حال حاضر مىتوانيم در سمت شرقى مجاورت جنوبى وادى بطحان و منطقهاى كه به بلاد البدريّه شهرت دارد، از اين چاه ديدار كنيم. قطر چاه حدود 3 متر و به گفتۀ كشاورزانِ حول آن، عمقش 16 متر است.
از اسناد اوقافى مدينه چنين برمىآيد كه خاندان برزنجى، چاه و باغِ در برگيرندهاش را وقف عام نمودهاند. اكنون حدودش از جانب مغرب به بلاد ابراهيم شاكر و از شمال به بلاد ناعمه و از مشرق به بلاد نقيرةالغرى و از جنوب به بلاد القطيعة مشخّص شده است.
موقعيّت تاريخى اين چاه براى مدنىها و زائران، ناشناخته مانده است و فضلاى مدينه، موقعيّت جغرافيايى آن را با تعبير «بلادالعهن» مىشناسانند. 2