407
فصل هشتم؛ چاه العهن
فيروزآبادى تلفّظ آن را به كسر عين و سكون ها و نون خوانده است 1 و مدينهشناسان آن را از جمله چاههاى هفتگانۀ مدينه دانستهاند كه پيامبر را در آنجا حضورى بوده است:
آبار طه بالمدينة سبعة
2
يادآورى: در اين شعر، كلمۀ «سبعه» براى ضرورت شعرى آمده است؛ زيرا «بئر» مونث است.
به سرودۀ زير نيز از «زين مراغى» مورّخ مدنى توجّه كنيد:
أريس و غرس رومة و بضاعة
كذا بصة قبل بئر حاء مع العهن
3
فيروزآبادى در نيمۀ سدۀ هشتم هجرت، چاه «عهن» را چاهى معروف در ميان باغى از خرماستانهاى عاليه دانسته كه به عقيدۀ ديگر محقّقان، روزگارى منازل طائفۀ