384
فصل چهارم؛ چاه بُضاعه
الف: بضاعه
ياقوت حموى، 1 ابناثير 2 و طريحى، 3 قرائت مشهور «بضاعه» را به ضمّ باء دانستهاند و همگان بر اينكه نام چاهى مشهور در مدينه است، اتّفاق نظر دارند. 4ابنفقيه در مختصرالبلدان، موقعيّت جغرافيايى چاه بُضاعه را در عقيق دانسته و اينكه مانند غرس:
«بالمدينة و كانوا يستشفون بمائها» به موقعيّت تاريخى - دينى آن اشارتى قابل توجّه دارد. موقعيّت مذكور مستند به اسنادى است كه بعض حديثنگاران از زندگى پيامبر آوردهاند:
1. در سننالنسائى از ابن ابىسعيد الْخُدْرى به نقل از پدرش آمده است:
«قال: مررت بالنّبيّ - صلّىاللّٰهعليه[وآله] وسلّم - وهو يتوضأ من بئر بُضَاعة فقلت: أتتوضأ منها و هي يطرح فيها ما يكره من النتن؟ فقال: الماء