333تصريح مجد:
«إنّ اليهود لمّا نزلوا المدينة نزلوا بالسافلة».
سمهودى در بارۀ منازل بنونضير مىگويد:
«و منازلهم النواعم».
«النواعم» مجموعهاى از نخلستانهاى منطقۀ «عوالى» در جنوب شرقى مدينه است كه: «هى منازل بنىالنضير فى العاليه». از سوئى ديگر:
«فمن أطلق نزولهم على بطحان راعي اتحاد الأصل. و انّ مذينب يصب في بطحان أيضاً. كان في زماننا يشق في الحرة الشرقية قبلى بنيقريظة».
وادى بطحان در شمال غربى وادى مذينب و مجاور آن واقع شده و تا حرّه شرقى مدينه امتداد دارد. حرّۀ شرقى همان: حرّۀ واقم است كه حدود شرقى حرم مدنى مىباشد.
اين حرّه مكان اقامت قبائل و طوائفى در زمان پيامبر بود. سه منطقه از آن سكناگاه انصار مدنى و دو منطقه ديگر منزلگاه يهوديان بود. در منتهىاليه قسمت جنوبى آن، سرزمينى است كه به حَرّۀ زُهْرَة شهرت داشته و يهوديان بنونضير در آنجا سكونت گزيده بودند و يهوديان بنوقريظه در سمت شمالى آنها قرار داشتند. در ميانۀ حرّۀ واقم يا شمال، منازل بنوقريظه به اين ترتيب به سوى شمال شهرك انصار جاى داشت: منازل بنوظفر، سپس بنوعبدالأشهل و آنگاه بنوزعور/
بنابراين «بنونضير» در انتهاى وادى مذينب كه به وادى بطحان متّصل بوده، محدودهاى را به خود اختصاص داده بودند كه به السافله يا قسمت تحتانى مذينب شهرت داشته است.
بر اين اساس آنچه را كه ابناسحاق و محمّد بن عمر واقدى در «مغازى» از محمّد بن مسلمه پيرامون مسير بازگشت او و همراهانش آورده، با بافت سرزمين مدينه مطابقت دارد. او مىگويد: