268«بناه على أساسه القديم و موضع المنارة في الركن الغربي باق على حاله و جعل له ثلاث درجات من المشرق و المغرب و الشام في كلّ جهة منها درجة مرتفعة حفظاً عن الدواب و لم يوجد لمحرابه الأوّل أثر لانهدامه.
فجعل المحراب فيوسط جدار القبلة و لعلّه كان كذلك و اتخذ أيضاً الدرج الّتي للآبار هناك ينزل عليها من يريد الاستسقاء و طول هذا المسجد من القبلة إلىالشام اثنان وخمسون ذراعاً و من المشرق إلى المغرب مثل ذلك». 1علىبن موسى در «وصف المدينة المنوّره» (ص 16)، ابراز مىكند كه در اواخر قرن 11ه .ق. مسجد شجره ويرانه گشته بود؛ تا اينكه مسلمانى اهل هندوستان در سال 1090ق. تصميم به بازسازى مجدّد آن مىگيرد و پس از كسب اجازه از دولت عثمانى اين امر ميسّر مىگردد.
ميرزا حسينفراهانى از بناى مسجد در سالهاى 1303/1302ه .ق. چنين ياد كرده است:
«مسجد شجره، مسجد كوچكى است كه يك طرف آن طاق است و در ميان آن حديثى در فضيلت مسجد و نماز خواندن حضرت رسالتپناهى در آنجا نوشتهاند.» 2اين بنا پس از ويرانى، بار ديگر و همزمان با اجراى طرح ساختمانى مسجدالنّبى توسط ملك عبدالعزيز، پادشاه سعودى، تجديد ساختمان گرديد و «شيخ محمّد سرور الصبيان» در مجاورت آن، مدرسهاى بنا نمود. 3