208قسمتى از ديوار حياطش به جاى مانده بود. وى عكسى از اين مسجد برداشت كه به وضوح معلوم مىسازد كه بقاياى آخرين ترميم بنا در سال 950ه .ق. است.
(نك : پيكرۀ 1 - 4)
بر اساس اظهار نظر كارشناسان مدينه، بناى مخروبه تا سال 1370ه .ق. باقى مانده بود و به استثناى ترميم غير اصولى قسمتى از سقف و ديوارها، اقدامى در بناى آن صورت نپذيرفت؛ تا اينكه «ملك عبدالعزيز آل سعود» دستور داد آن را با طرحى نو احيا نمايند.
مؤلّف حقير در خلال سالهاى 1398 - 1392ه .ق. ضمن زيارت، امكان مطالعه و بررسى بناى مسجد را پيدا كرد:
بناى مسجد از دو قسمت قبلى (جنوبى مسقّف) و حياط تشكيل شده است. طول آن 9 متر، عرض آن 412 و ارتفاع ديوار 412 متر است.
در زاويۀ شمال شرقى حياط مسجد، منارهاى زيبا بنا كردهاند. حياط مسجد داراى دو در شمالى و غربى است و درِ غربى، منتهىاليه جادهاى است كه زائران از آن سمت وارد مىشوند.
در شبستان مسقّف مسجد، محرابى به سوى كعبه احداث شده است و در سمت راستِ در ورودى ديوارِ شمالى شبستان، نشانى به عنوان محلّ محراب بيتالمقدس گذارده شده كه در اثر ساييده شدن توسّط دست بازديد كنندگان، تيرهرنگ شده است.
بر مدخل در ورودى - غربى، روى تابلويى كه از طرف وزارت حج و اوقاف عربستان آويزان شده است، چنين نگاشتهاند: «مسجد القبلتين أسس عام 650 ه .»
اين تاريخ به قبل از بازسازى شاهين جمالى در 893ه .ق. مربوط مىباشد. در اين صورت معلوم مىگردد كه شاهين جمالى بناى مسجد قبلتين را ترميم كرده است؛ ولى خط خوردگى روى عدد 650، نشان مىدهد كه بعد از نصب تابلوى مذكور، عدهاى نسبت به تاريخ يادشده ترديد داشتهاند. شايد 950 را اشتباهاً 650 آوردهاند.
مسجد قبلتين در شمال حرۀ الوبره نزديك دانشگاه اسلامى مدينه و در جهت شارع