81
دو نكتۀ اساسى در حجةالوداع
1 - نمايش قدرت و تجلى روح توحيد
حج سال دهمهجرت (حجةالوداع) اولين و آخرين حج باشكوهى بود كه پيامبر در جمع يارانش، پس از پيروزى اسلام، به جا آورد و خصوصيات آن مىتواند بيانگر معيارهاى درست و اهداف اين مراسم ابراهيمى باشد.
به نقل از كافى و تهذيب و نيز نسائى و بيهقى، رسول خدا - ص - چهار روز به آخر ذيقعده، و بنا به نقل مسلم، پنج روز به آخر ذيقعده از مدينه به قصد حج خارج شد.
به گفتۀ ابن حزم، پنج روز به آخر ذيقعده، از مدينه خارج و چون شب را در ذوالحليفه ماند، چهار روز مانده احرام بست و به سوى مكه حركت كرد) و قبل از حركت، فرمان داد در مدينه و اطراف آن، مردم براى شركت در مراسم بسيج شوند و مناديان با صداى بلند، مسلمانان را به حضور در حج فراخواندند و همه را از حج رسول خدا باخبر نمودند.
پيامبر خدا - ص - خود، به كسانى كه اسلام آورده بودند و دسترسى به آنان نداشت، نامه نوشت كه قصد حج دارد تا كسانى كه توانايى دارند در حج شركت كنند. بدينترتيب همۀ مسلمانان جزيرةالعرب با دعوت عمومى پيامبر جهت حضور در اين مراسم باشكوه بسيج شدند و جمعى در مدينه و گروههاى زيادى در اثناى راه به پيامبر ملحق گشتند.
بنا به روايات محدثان اهل سنّت، پيامبر پيش از هجرت دوبار حج گزارد و در روايات شيعه بيش از دوبار، حتّى بيستبار نيز آمده است ولى