133و نيز همۀ مردم، از اين شيوه سخن گفتن، ممنوع شدهاند. منع از جدال در چنين مواردى، به خاطر آن است كه هدف و انگيزۀ نادرست و ناشايست دارد. مخاصمه و مشاجره كردن با مردم با ايمان و يا بىتقصير، به خاطر كسانى كه خود به خويشتن ظلم مىكنند و راه ناصواب مىپيمايند، كارى است بيهوده، بلكه نادرست و ظلمى است مضاعف.
2 - «وَ مِنَ النّٰاسِ مَنْ يُجٰادِلُ فِي اللّٰهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَ لاٰ هُدىً وَ لاٰ كِتٰابٍ مُنِيرٍ.» 1«برخى از مردم، بدون آن كه اطلاع و علمى داشته باشند و يا از راه صحيح و كتاب روشنگرى پيروى نمايند، دربارۀ خدا به جدال مىپردازند.»
در اين آيه، جدال از آن جهت مورد نكوهش قرار گرفته است كه منشأ آن جهل و عدم استناد به منبع قابل اطمينان (وَ لاٰ هُدىً وَ لاٰ كِتٰابٍ مُنِيرٍ) بوده است. بىشك، هر نوع مشاجره و مخاصمه و بحث و جدلى كه از روى بىاطّلاعى و نادانى و بدون در دست داشتن دليل و مدرك معتبر باشد، مردود و محكوم مىباشد. مشابه اين آيه است آياتى چون:
«وَ مِنَ النّٰاسِ مَنْ يُجٰادِلُ فِي اللّٰهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَ يَتَّبِعُ كُلَّ شَيْطٰانٍ مَرِيدٍ.» 2«از ميان مردم كسانى هستند كه بدون علم دربارۀ خدا به جدال مىپردازند و از هر شيطان طغيانگر پيروى مىكنند.»
«وَ إِنَّ الشَّيٰاطِينَ لَيُوحُونَ إِلىٰ أَوْلِيٰائِهِمْ لِيُجٰادِلُوكُمْ.» 3