123
حديث:33
حلق رأس
آنان كه سر از بندگى حق مىپيچند، و در مسألۀ عبادت و اطاعت از مولا دچار كبر و خود بزرگ بينى مىشوند و روى عبادت به خاك درگاه دوست نمىگذارند، نعمت مىخورند و كفران نعمت مىكنند، دل به حق نمىدهند، و رو به جانب حضرت او نمىآورند، از زحمات انبيا و امامان و اوليا قدردانى نمىنمايند و خود را از تجلّى آيات قرآن بر قلوبشان محروم مىكنند، با حضرت محبوب صفا نمىنمايند و براى شستشو به خرابات عشق حق قدم نمىگذارند، بايد بدانند كه بتدريج دنياى باطن و عرصهگاه غيب وجودشان دچار تاريكى مىشود و اين تاريكى و چركِ باطن، هر لحظه افزوده مىگردد تا جايى كه به انكار تمام حقايق برخيزند و به بىنهايت پستى و ذلت درون برسند و از اين طريق قيامت خود را نيز به تاريكى و ظلمات دچار كنند، ظلماتى كه از پس آن حسرتى سنگين بر دل نشيند، حسرتى كه براى آن علاجى نخواهد بود.