349اوّلين و آخرين، در يك صف و حمزۀ سيد الشهدا به تنهايى در يك صف قرار گيرد، طبق گفتۀ رسول خدا، او بر همۀ اين شهيدان، به جز انبيا و اوصيا، فضيلت و برترى خواهد داشت؛

«سَيّدُ شُهَداءِ اْلاَوَّلين وَ الآخِرين مٰا خَلا الأَنبياءِ وَ الأَوصياء». ¹

آرى، تنها او است كه با لقب«افضل الشهدا»و«اسد اللّٰه و اسد رسوله»و «سيد الشهدا»مفتخر و ملقّب گرديد.

«وَعَلى قائمة الْعَرش مَكْتُوب؛ حمزة اسَد اللّٰه وَ اسَد رسوله و سيّد الشهداء» ²

حضرت حمزه در آستانۀ جنگ

«وَالَّذى انْزَلَ علَيكَ الكِتابَ لَنُجٰادِلَنَّهُمْ» .

به هنگام عزيمت رسول خدا صلى الله عليه و آله به احد، هر يك از ياران آن حضرت در استقامت و پايدارى و حمايت خود از پيامبر مطلبى مى‌گفت و در وفادارى خويش و تشجيع ديگران جمله‌اى به كار مى‌برد، آنان كه در جنگ بدر حضور نداشتند مى‌گفتند: اى رسول خدا، ما براى جبران جنگ بدر در انتظار چنين روزى به سر مى‌برديم.

بعضى ديگر مى‌گفتند: اگر ما امروز در مقابل مشركان مقاومت نكنيم پس كى اين مقاومت را نشان خواهيم داد و ...

و بدين گونه به سوى احد حركت كردند و به طورى كه پيشتر گفتيم، گروهى از آنها نتوانستند بر وعدۀ خويش استوار بمانند و در لحظات سخت جنگ، جبهه را ترك كردند.

اما در مقابل، گروهى، بر گفتارشان پايدار ماندند و بر وعدۀ خويش عمل نمودند و در اين راه به شهادت رسيدند و يا با تن مجروح برگشتند. از جملۀ اين شهدا، حمزۀ سيد الشهدا است. او به هنگام حركت عرض كرد:

«يٰا رَسُول اللّٰه، وَالَّذي انْزَلَ عَلَيكَ الكِتابَ لُنُجادِلَنَّهُمْ» ³