195
ابن مظعون و ردّ پناهندگى مشركان
عثمان بن مظعون در مراجعت ازحبشه با اين كه در جوار و پناه وليد بن مغيره يكى از سرشناسان مشركان مكه قرار گرفت و از ايذاء و اذيت مشركان در امان بود اما براى هماهنگى با ساير مسلمانان و اعلان استقلال و عظمت اسلام و تحقير شرك و بتپرستى جوار او را مردود اعلان نمود و تمام عواقب و آثار خطرناك آن را جانانه پذيرا گرديد و به وليد چنين گفت:«من اينك از جوار تو خارج مىگردم؛ زيرا دوست دارم همانند پيامبر و مسلمانان ديگر، بجز خدا، در پناه كسى نباشم و از وليد خواست كه اين موضوع در ميان مردم مكه اعلان شود، از اين رو به همراه وى وارد مسجد الحرام گرديد و در ميان سران قريش خارج شدن خويش را از پناه وليد اعلان نمود. 1
عثمان بن مظعون در مدينه
ابن مظعون پس از هجرت به مدينه، گذشته از اين كه يكى از ياران عابد و زاهد رسول خدا صلى الله عليه و آله بحساب مىآمد يكى از چند نفر از صحابه بود كه از ديگر ياران آن حضرت نسبت به احكام آشناتر و از اين لحاظ در ميان سايرين معروفتر بودند.
ابن مظعون در زهد و دورى از لذائذ زندگى، به اينجا رسيد كه تصميم گرفت حتّى بعضى از مباحات را نيز ترك كند، از اين رو از معاشرت با همسرش نيز خوددارى ورزيد.
همسر او شكايت به نزد رسول خدا برد، آن حضرت او را از اين عمل منع و به انجام وظايف نسبت به زن و فرزند تشويق فرمود.
ابن مظعون جزو كسانى بود كه در دوران جاهلى نيز لب به شراب نمىزد و شعارش اين بود:«شخص عاقل هيچگاه به چيزى كه عقل را زايل و موجب تمسخر ديگران مىگردد نزديك نمىشود».