172غير قابل انكار و يك حقيقت فراموش نشدنى است، اگر چه ساختمان آن ويران گرديده و در گوشۀ بقيع، از گنبد بيتالاحزان اثرى باقى نمانده است. ولى منابع حديثى و تاريخىِ متقن از محدثان، مورخان، نويسندگان معروف و دانشمندان مشهور از شيعه و اهل سنت در طول تاريخ آن را تأييد و تثبيت نمودهاند كه اينك نمونههايى از روايات و اعتراف مورخان را از نظر خوانندۀ عزيز مىگذرانيم.
بيتالاحزان در منابع حديثى
از جمله منابع حديثى كه در آن از انگيزۀ به وجود آمدن بيتالاحزان سخن به ميان آمده، خصال شيخ صدوق رحمه الله مىباشد كه آن محدث بزرگ، در ضمن روايتى با اسناد از امام صادق عليه السلام نقل مىكند:
«و اما فاطمة فبكت على رسولاللّٰه حتى تأذّى بها اهل المدينة فقالوا لها قد آذيتنا بكثرة بكائك فكانت تخرج الى المقابر...» 1.
«فاطمه در مصيبت رسول خدا صلى الله عليه و آله آنقدر گريه نمود كه مردم مدينه از گريه او ناراحت شدند و اظهار نمودند با كثرت گريهات ما را متأذّى نمودى ولذا خانه خود را ترك مىنمود و به كنار قبرها مىرفت...»
صريحتر و روشنتر از روايت صدوق، گفتار فضه(خادمۀ حضرت زهرا عليها السلام است كه مرحوم علامۀ مجلسى در ضمن بيان جريان مفصل شهادت حضرت زهرا از زبان فضه، چنين نقل مىكند كه:
«ثمّ إنّه بنى لها بيتاً في البقيع نازهاً عن المدينة». 2
«امير مؤمنان عليه السلام براى فاطمه، در بقيع و در خارج مدينه، خيمهاى برافراشت كه آن حضرت به همراه حسنين بدانجا مىآمد و پس از گريۀ طولانى به خانهاش مراجعت مىنمود.