134دو قول وجود دارد:
نخست آن كه او عبدشمس بن عبدمناف بوده است.
و ديگرى آن كه او امية بن عبدشمس بوده است.
و در مورد كسى كه ظرف عطر [ يا مشك] را براى قوم خود و همپيمانان ايشان درآورد نيز دو قول وجود دارد:
يكى آن كه او عاتكه، دختر عبدالمطلب بوده است.
و ديگرى آن كه او امّحكيم البيضاء، دختر عبدالمطّلب بوده است.
فاكهى به نقل از عبدالملك بن محمد از زياد بن عبداللّٰه از ابناسحاق، مىگويد:
پس از آن كه بزرگان خاندان عبدمناف وفات يافتند عبدشمس بن عبدمناف اختياراتى را كه عبدمناف در اختيار داشت، برعهده گرفت و از آنجا كه او بزرگترين فرزندش بود، بزرگى خاندان عبدمناف را نيز برعهده گرفت. وقتى قريش در مكه پراكنده شدند، آب براى ايشان، كم شد و براى تهيۀ مايحتاج خود در تنگنا قرار گرفتند.
بر مبناى اين خبر، عبدشمس بن عبدمناف، قسمتى از [ اختيارات و مقامهاى] قصى را برعهده گرفت، حال آن كه در آنچه از ابناسحاق در سيره نقل شده، خبرى راجع به در اختيار گرفتن بخشى از آن مناصب به وسيلۀ وى نبود، چه بسا سخن درست آن است كه هاشم بن عبدمناف را به جاى خود قرار داد؛ در كتاب فاكهى نام هاشم به عبدشمس تغيير پيدا كرده و در اين صورت، اين سخن با آنچه فاكهى از ابناسحاق - كه ما از سيره آن را نقل كرديم يكسان است.
فاكهى مىگويد: زبير بن ابوبكر از عمر بن ابوبكر موصلى از زكريا بن عيسى از ابنشهاب نقل كرده كه در آن زمان، دو پيمان بسته بودند در مورد اولين پيمان قريش، بايد گفت كه خاندان كلاب با قبايل بنىكعب بن لؤى درآميختند؛ اين كار باعث شد كه خاندانهاى مخزوم، عدى، سهم و جم كه با هم پيمان بسته بودند، در مقابل آنان متحد شوند. همپيمانى آنها از طريق آغشتن دست خود در ظرفى بود و به همين دليل آنان را مطيبين ناميدند. همپيمانان مخالف ايشان نيز «احلاف» ناميده شدند، زيرا اساس