130
تبكين عمرو العلا إذحان مصرعه
سمح السجية بسّام الغشيات
و نيز:
ما فى القدوم لهم عدل ولا خطر
ولا لمن تركوا شروىٰ بقيعات
واز جمله اين كه:
أما البيوت التى حلوا مساكنها
سپس ابناسحاق مىگويد: پس از آن عبدالمطلب بن هاشم بعد از عمويش مطّلب، عهدهدار سمت سقايى و پذيرايى شد و اين كار را براى مردم انجام داد و همۀ آنچه پدران وى براى قوم خود انجام مىدادند، او نيز انجام داد و در ميان قوم خود به جايگاهى رسيد كه هيچ كس تا آن زمان نرسيده بود وداراى محبوبيت و اهميت بسيارى شد. 1فاكهى نيز اخبارى را از خاندان قصىّ بن كلاب و خاندان عبدمناف بن قصىّ و خاندان عبدالدار بن قصىّ نقل كرده و مطالبى افزون بر آنچه گفته شد، در آنها آورده است عبدالملك بن محمد، از زياد بن عبداللّٰه، از ابناسحاق چنين آورده است: پس از آن، خاندان عبدمناف و عبدشمس و هاشم و مطّلب با يكديگر اختلاف نظر پيدا كردند و همچنين خاندان عبدمناف به اتفاق تصميم گرفتند پردهدارى، سقايى و پذيرايى را كه در اختيار خاندان عبدالدار بن قصىّ بود، از ايشان باز ستانند. بدين ترتيب، قريش پراكنده شدند؛ گروهى با خاندان عبدمناف همعقيده بودند و ايشان را نسبت به خاندان عبدالدار در اين موارد، سزاوارتر مىديدند و گروهى نيز از خاندان عبدالدار طرفدارى مىكردند و صلاح نمىديدند آن چه قصى به آنها (خاندان عبدالدار) واگذار كرده، از ايشان گرفته شود.
وى در بيان ادامۀ مطلب مىگويد: آن گاه عاتكه دختر عبدالمطلب، [ مشك ]