260رسول خدا صلى الله عليه و آله به اتفاق عثمان‌بن طلحه و اسامه و بلال وارد كعبه شد. وقتى بيرون آمدند، مردم به سوى ايشان شتافتند. به بلال گفتم: آيا پيامبر صلى الله عليه و آله در كعبه نماز گزاردند؟ گفت:
آرى. گفتم: كجا؟ گفت: ميان دو ستون جلويى روبه‌روى خود.
اين حديث را مسلم در صحيح خود 1 به نقل از قتيبةبن سعيد و ابوربيع زهرى و ابى‌كامل جحدرى از حماد آورده و اين روايت را يك درجه عالى (با رجال كمتر) تلقّى مى‌كنيم. روايتى از اين هم عالى‌تر به نقل از امام مالك‌بن انس اصبحى، به نقل از نافع، از ابن‌عمر نقل كرده كه ابوهريرةبن ذهبى در زمان تحصيل نزد وى، در غوطۀ دمشق در اولين سفر برايم نقل كرده و گفته است: عيسى‌بن عبدالرحْمان‌بن مُطْعَم به‌طور شفاهى و قاضى تقى‌الدين سليمان‌بن حمزۀ حنبلى، هر دو به نقل از ابن‌الّلتّى از ابوالوقت نقل كرده كه لُبْنى هرثميه دختر عبدالصمد، از عبدالرحمان‌بن ابى‌شريح، از ابوالقاسم بغوى، از مصعب، از مالك، از نافع، از ابن‌عمر نقل كرده كه گفته است: رسول خدا صلى الله عليه و آله به اتفاق اسامه و بلال و عثمان‌بن طلحه وارد كعبه شد و در آن را بست و در آن جا درنگ كرد.
عبداللّٰه‌بن عمر مى‌گويد: وقتى بلال خارج شد، پرسيدم: رسول خدا صلى الله عليه و آله در آنجا چه كرد؟ گفت: طورى قرار گرفت كه يك ستون در سمت چپ و يك ستون در سمت راست و سه ستون در پشت سر او قرار داشت - و كعبه در آن زمان داراى شش ستون بود - آنگاه نماز خواند.
اين حديث از نظر صحّت و درستىِ نقل آن از مالك، مورد اتفاق و بسيار ارزشمند است و ابن‌عمر در اين حديث مصلاّى پيامبر صلى الله عليه و آله در كعبه را بهتر از حديث بعدى توضيح داده است.
بخارى در روايتى كه از او به ما رسيده، آورده است: احمدبن محمد از عبداللّٰه از موسى‌بن عقبه، از نافع، از ابن‌عمر نقل كرده كه وقتى وارد كعبه مى‌شد، به روبرو مى‌رفت و در (كعبه) را در سمت پشت خود قرار مى‌داد و آن قدر مى‌رفت تا ميان او و ديوارى كه