253هركس در هريك از اين سرزمين‌ها، طورى قرار گيرد كه ستارۀ عيوق هنگام طلوع پشت گوش چپ به طرف پشت او باشد و به هنگام غروب بر طرف راستش قرار گيرد و يا ستارۀ قطبى بر گوش راست به سمت پشت گردنش باشد و يا طلوع زمستانى را بر استخوان پشت گوش چپ قرار دهد و يا باد صبا را بر شانۀ چپ و باد شمال را بر گونۀ راست و يا باد غربى را بر دوش راست و باد جنوب را بر چشم چپ قرار دهد، روى به كعبه ايستاده است. هركس بخواهد آنچه را در اين كتاب آمده است، خود تجربه كند و بدان عمل كند، حتماً بايد ستاره‌هايى را كه برشمرده‌ام بشناسد و با چشم خود ببيند كه بسيار آسان است و نيز بادها و سمت آنها را بايد بشناسد و در اين صورت به مراد خود خواهد رسيد. ان‌شاءاللّٰه تعالىٰ.
از آنچه ابن‌جماعه و ابن‌سراقه ذكر كردند، چنين معلوم مى‌شود كه مصلاى حضرت آدم عليه السلام در جهت شرقى كعبه، ميانِ درِ آن تا ركن شامى كه بعد از حِجْر قرار دارد، واقع است و مصلاّى پيامبر صلى الله عليه و آله در فاصلۀ ركن يمانى و حجرالأسود است كه نياز به توضيح بيشترى دارد تا بهرۀ نماز در آن جاها نصيب شود. در سخن ابن‌جماعه، چنين توضيحى وجود ندارد ولى در سخنان ابن‌سراقه توضيحات بيشترى دراين‌باره آمده است؛ او در آغاز كتابِ خود مى‌گويد: و از در؛ يعنى در كعبه تا مصلاى آدم عليه السلام كه پس از فراغت از طواف در آنجا نماز گزارد و خداوند توبۀ او را پذيرفت و در واقع همان جاى فرسوده از تكيه‌گاه كعبه است، بيش از نُه ذرع فاصله است. و در همان جا، مقام ابراهيم عليه السلام بود كه پيامبر گرامى صلى الله عليه و آله پس از فراغت از طواف، دو ركعت نماز به جاى آورد. ابن‌سراقه سپس مى‌گويد: فاصلۀ ميان جاى فرسوده (تكيه‌گاه كعبه) كه همان مصلاّى حضرت آدم عليه السلام است، تا ركن شامى، هشت ذرع است.
ابن‌سراقه، مصلاى پيامبر صلى الله عليه و آله را ميان ركن يمانى و حجرالأسود مى‌داند و عرض ديوار بعد از ركن يمانى كعبه را بيست ذرع ذكر كرده است كه در فاصلۀ ركن يمانى و ركن عراقى - كه حجرالأسود در آن واقع است - قرار دارد. همچنين يادآورى مى‌كند كه پيامبر صلى الله عليه و آله قبل از هجرت به مدينه، در ميانۀ اين ديوارنماز مى‌گزارد.