235ابنجبير در سفرنامۀ خود آوردهاست كه پوشش كعبه در روز بيست وهفتم ذىقعده جمع مىشود، ولى بريده نمىشود؛ پس از ذكر اينكه در اين روز - به عنوان جشن - كعبه به روى همگان باز مىشود، افزوده است: در اين روز - كه بيست وهفتم ذىقعده مىباشد - پردههاى كعبۀ معظمه را تا حدود يك قامت و نيم از ديوار آن، در چهار سمت، بالا مىزنند و اين كار را احرام كعبه مىنامند و مىگويند كه كعبه، محرم شده است و همه ساله اين سنت در همين روز، انجام مىگردد. 1اين مطلب با آنچه امروزه پردهداران انجام مىدهند، از دو نظر متفاوت است:
1 - آن كه آنها پوشش كعبه را در روز بيست و پنجم ذىقعدۀ هر سال، از چهار سو تا پاشنۀ پايينى در، بالا مىبردند و اين كار را نزديك غروب اين روز انجام مىدادند كه زمان انجام آن را به آغاز روز تغيير دادند.
2 - اين كه در روز بيست و هفتم ذىقعدۀ هر سال، پوشش كعبه را از بالاى در، همراه آن قسمتى كه قبلاً بالا زده بودند، مىكندند.
بايد گفت سخن ابنجبير به مفهوم بريدن پردهها در روز بيست و هفتم نيست، بلكه مفهومِ بالا بردنِ آنهاست. شايد به خاطر اين باشد كه حاجيانى كه مايل به خريد و به دست آوردن پوشش كعبه هستند - بيشتر حاجيان عراقى هستند و - غالباً نزديك روز عرفه به مكه مىرسند و پيش از رفتن به مكه، وارد عرفه مىشوند تا مبادا از وقوف، باز مانند و اگر چنين باشد، تأخير پردهداران در كندن پرده به جاى روز بيست و هفتم به ايام منا يا تعويض آن به هنگام رسيدن پوشش جديد، توجيهپذير است و يا شايد دليل اين كه پردهداران پوشش كعبه را در بيست و هفتم ذىقعده برمىدارند، اين باشد كه حاجيان مصر و شام، در روزهاى نخست ذىحجه عازم مكه مىشوند و اگر پردهداران در اين كار، تأخير روا دارند يا كندن تمام پوشش را به ايام منا وا گذارند، به منظور و هدف خود، كه فروش پوشش كعبه در دهۀ اول ذىحجه باشد، نخواهند رسيد.
گفتۀ ابنجبير حكايت از آن دارد كه كعبه در روز عيد قربان، پوشش داده نمىشود،