117معاويه و از آن پس عبدالملك بن مروان و پس از وى مهدى عباسى، آنها را نصب كردند و سپس راضىِ عباسى دستور بناى عمارةالعلمين بزرگ را در «تنعيم» به سال 325 ه .ق. صادر كرد كه نام او را نيز بر آن نوشتند. پس از آن مظفّر، والىِ إربل دستور بناى العلمين را - كه حدّ حرم از سمت عرفه را تشكيل مىدهند - در سال 626 ، صادر كرد و پس از آن ملك مظفر، والى يمن در سال 683 ه .ق اقدام به نصب مجدّد نشانها كرد.
ازرقى سخنى دربارۀ نصب كردن نشانها به وسيلۀ اسماعيل عليه السلام و عدنان و مهدى نقل نمىكند و يادى از تاريخ و سالى كه عمر دستور اين كار را داد به ميان نمىآورد. عمر در سال 17 هجرى به عثمان دستور نصب آنها را داد و عثمان نيز در سال 26 بنا به روايت ابناثير 1 در اين دو مورد، دستور آن را صادر كرده بود.
ازرقى - بنا بر روايتى كه سند آن به خودش مىرسد - گفته است: نشانهاى حرم بر فراز «ثنيّه» طورى قرار گرفتهاند كه آنچه روبهروى اين بخش قرار دارد، در شمار حرم و آنچه فراسوى آن قرار دارد، غير حرم (حِلّ) است.
ازرقى علامت ديگرى را نيز بر شمرده است؛ زيرا در روايتى كه از وى نقل شده، مىگويد: هر درّهاى كه در حرم قرار دارد وارد غير حرم (حِلّ) مىشود و هيچ درهاى از حِلّ وارد حرم نمىشود، مگر «وادى تنعيم» در منزلگاه «نفار». ازرقى اين مطلب را در بخش آخر شرحى كه با عنوان «دربارۀ حرم و حرمت آن» آورده، نقل كرده است.
فاكهى نيز مطلبى به اين مضمون دارد كه سيل حِلّ (غير حرم و جاهاى خارج از اين نشانهها از هر سو) از چند جا به حرم مىريزد؛ وى در عنوان مطلب چنين آوردهاست:
«درّههايى كه از غير حرم وارد حرم مىشوند». و اين جاها را مشخص ساخته و ما در اصل اين كتاب آنها را آوردهايم.