115

باب سوم:تعيين حدود حرم مكّه و علّت حرمت آن

حرم و علت حرمت آن

حريم مكه، همان پيرامون و اطراف آن است كه خداوند متعال براى ارج گذاردن به آن، حكم آن را همچون حكم خود مكه قرار داده است. ماوردى ¹ و ابن‌خليل و نووى ²به اين مطلب اشاره كرده‌اند.

در علت حرمت و تحريم آن، اختلاف نظر وجود دارد. مى‌گويند هنگامى كه حضرت آدم عليه السلام به زمين هبوط كرد، از شيطان بر خود ترسيد و از ترسِ او به خداوند پناه برد. خدا نيز فرشتگانى فرستاد كه از هر سو مكّه را فرا گرفتند و در جاى سنگ‌هاى موجود در حرم و «انصاب»، جاى گرفتند و به نگهبانى آدم پرداختند و از آن پس ميان آدم و محل استقرار فرشتگان، حريم گرديد.

نيز مى‌گويند آنگاه كه حضرت ابراهيم خليل عليه السلام در زمان بناى كعبه، حجرالأسود را در كعبه قرار مى‌داد، آن را از چهار سو روشن كرد، خداوند نيز تا آنجايى را كه نور حجرالأسود مى‌رسيد، حريم كعبه قرار داد.

همچنين گفته‌اند: از اين جهت كه وقتى خداوند تعالى به آسمان‌ها و زمين فرمود: به