297حد گسترده به چشم ديد.
صاحب يمن كه ملك منصور بود،دو بار فرماندهى حمله به مكه را يكى در سال 635 و ديگرى در سال 639 بر عهده داشت. 1نوشتهاند كه اشغالگران در هر دو بار كه خبر آمدنش را به مكه شنيدند،دارالاماره را با هرآنچه در آن بود با سلاح و ارزاق فراوان به آتش كشيدند.زمانى كه ابن رسول توانست ايوبيان مصر را در سال 639 از مكه بيرون كند،در مكه ماند تا ماه رمضان را در آنجا روزه بگيرد.وى انواع ماليات و نيز مُكوس (ماليات مأخوذه از حجاج)را لغو نمود و كتيبهاى در اين باره نوشته در مقابل حجرالاسود نصب كرد.اين كتيبه تا سالها بود و پس از تسلط دشمنانش بر مكه آن را كنده دور انداختند. 2
كسانى كه در اين مدت توانستند امارت مكه را در دست بگيرند،يكى طغتكين بود كه دو بار به امارت رسيد.ديگرى ابن مجلى و جفريل كه هر دو از مماليك ايوبى مصر بودند.بارها نيز وقتى ايوبىهاى يمن بر مكه سلطه يافتند،راجح بن قتاده امير اين شهر اشغالى بود.گاهى هم فخرالدين ابن السلح و محمد بن مسيّب يمنى امارت مكه را در اختيار داشتند. 3
حسن بن على بن قتاده
مسيب آخرين حاكم يمنى مكه در ادارۀ امور شهر خودسرانه عمل كرده،بر برخى از صدقات مخصوص اهالى دستاندازى كرد و مانع پرداخت حقوق سپاهيان شد و بار ديگر خراجگيرى و مكوس 4را باب كرد.در اين وقت برخى از بزرگان عرب به ابوسعد حسن بن على بن قتاده پيشنهاد كردند تا مكه را از دست او درآورد.آن زمان كه وى در