223آن تلاش نمود.چيزى نگذشت كه بر پيروان قرمط افزود و دارالهجرهاى براى آنان تأسيس كرده دستور داد تا سلاح تهيه كنند.فعاليت آنان در شمال عراق و قسمتى از بادية الشام ادامه يافت.اين گروه را قرامطۀ عراق و شام مىنامند. 1
اين دعوت توسط حسين بن بهرام به بحرين و قطيف رسيد و در آنجا رو به ازدياد نهاد و قدرت يافت.از جمله رهبران آن حركت،ابوسعيد نامى بود كه فتوحاتش عباسيان را در دوران معتضد زمينگير كرد.پس از او فرزندش ابوطاهر قرمطى كه مورّخان او را به طغيان وصف كردهاند و گفتهاند كه حرمات الهى را مىشكسته و قافلههاى حجاج را غارت مىكرده،به جاى پدر نشست. 2
ابوطاهر همراه سپاه خود و با هدف درآوردن مكه از دست عباسيان،به سوى مكه آمد و در هفتم ذى حجه سال 317 به اين شهر رسيد.ابن محارب،حاكم وقت مكه به همراه گروهى از اشراف نزد وى آمدند و اموالشان را از او خواستند.او شفاعت ايشان را نپذيرفته،به جنگ با آنان پرداخت و شكستشان داد.آنگاه شمشير ميان طوافكنندگان و نمازگزاران و ديگر افراد ساكن در مكه و درههاى آنها گذاشت.در اين وقت مردم فرياد زدند:آيا همسايگان خداوند را مىكشى؟او گفت:كسانى كه مخالفت با امر الهى مىكنند،جيران الله نيستند.او به كشتار ادامه داد تا آن كه سى هزار نفر را كشت،به طورى كه شمارى را در زمزم و برخى را در مسجد الحرام بدون غسل و كفن و نماز دفن كردند.
سپاه او اموال حجاج و اهالى مكه را هم غارت كردند. 3از جملۀ كشتهشدگان،ابن محارب امير مكه، 4و حافظ ابوالفضل محمد بن حسن جارودى بودند كه دومى،در