216روشن نيست،جز آن كه مىدانيم نام قيام كننده اسماعيل بن يوسف از نسل حسين بن على بن ابى طالب عليه السلام بوده است.او در سال 251 مكه را به زور تصرف كرد و اين بعد از آنى بود كه جعفر بن فضل،شكست خورده،از مكه گريخت.او هر آنچه را كه در خزائن كعبه بود،برداشت.
وى پس از آن كه جاى پاى خود را در مكه طى پنجاه روز استوار كرد،به سمت مدينه رفت كه عامل آنجا هم گريخت.سپس به مكه برگشت و به استوار كردن حصار آن پرداخت،به طورى كه برخى از مردم از تشنگى و گرسنگى مردند و قيمت هر اوقيه نان به يك درهم رسيد و هر رطل گوشت چهار درهم معامله شده،قيمت يك ظرف آب به سه درهم رسيد.سپس به جده يورش برده،آنجا را نيز اشغال نمود و اموال تجار و كشتىها را غصب كرد.سپس به مواقف آمد كه مردم در عرفه بودند.در آنجا هم دست به تباهى زده،حدود يك هزار و يكصد تن از حجاج را كشت و به غارت مردم پرداخت.حُجاج گريختند و هيچ كس جز او و سپاهش در عرفه وقوف نكردند.پس از بازگشت او از عرفه، وى بار ديگر به جده برگشت و فساد را از سر گرفت.
اسماعيل در سال 252 به مرض آبله درگذشت و انقلاب او هم با مرگ او مرد، بدون آن كه به جز آبله،از عامل ديگرى در اين باره آگاه باشيم. 1در همان سال مستعين، فرزندش عباس را به امارت مكه،مدينه،بصره و كوفه نصب كرد و البته فرد ديگرى براى ادارۀ مستقيم شهر به آنجا اعزام شد.
پس از وى،محمد بن عبدالله بن طاهر بن حسين امير مكه شد،بدون آن كه در آنجا حضور مستقيم داشته باشد.فاسى مىگويد: 2معتز،امارت مكه را به عيسى بن محمد مخزومى سپرد.ابن اثير نيز مىنويسد كه معتز او را همراه محمد بن اسماعيل براى نبرد با اسماعيل بن يوسف علوى كه ذكرش رفت،فرستاد.
احمد بن منصور عباسى حاكم بعدى بود،كه او را به كعب البقر مىشناسند.در