194هارون بن مسيّب و حمدون بن على بن عيسى،امارت مكه را از سوى مأمون بر عهده گرفتند و به احتمال به نيابت،امارت مىكردند.همچنين صالح بن عباس و سپس سليمان بن عبدالله در اين زمان،امير مكه بودند.از واليان ديگر مكه محمد بن سليمان و نيز حسن بن سهل،محمد بن هارون و عبيدالله بن حسن بودند 1كه بيشترشان علوى بودند.
چنين مىنمايد كه مأمون از گماشتن اين علويان در امارت مكه نگران نبوده است يا چنين تصور مىكرده است كه آنان تمايل حزبى به عموزادگانشان ندارند و بدين ترتيب با نصب آنان مىتوانسته است بخشى از شيعه را راضى نگاه دارد.تقى الدين فاسى در شفاء الغرام گويد كه عبيدالله بن عبدالله بن حسن [ بن جعفر بن حسن بن حسن] تا سال 209 امارت داشت؛اما دحلان گويد كه امارت او تا زمان درگذشت مأمون به سال 218 ادامه يافت. 2
سرورى تركها
در روزگار معتصم،امارت مكه در اختيار صالح بن عباس و پس از او اشناس تركى در سال 226 بود.وى نخستين تركى است كه بر مكه حكومت كرد و به باور من امارت او شرمآور بود و كسان ديگرى به نيابت از او كارها را انجام مىدادند.
معتصم نخستين عربى است كه بر تركها اعتماد كرد و آنان را فراهم آورد و براى خريد آنان از سمرقند و فرغانه و نواحى آنجا هزينه كرد.وى بر آنان ديباج و كمربند طلا پوشاند و مناصب دولتى را به آنان وانهاد و به امارت نواحى مختلف گماشت.او تركها را بر فارسها كه خلفاى عباسى پيشين بر آنان اعتنا داشتند،ترجيح داد،چنان كه بر عربها هم كه امويان آنان را بر ديگران مقدم مىداشتند،برترى داد.مادر وى يك