(25 تا 758)

روزگار اموى

كناره‌گيرى امام حسن عليه السلام از خلافت

بلافاصله پس از رحلت امام على عليه السلام در كوفه مردم با فرزندش حسن به عنوان خليفه بيعت كردند.پيش از رحلت آن حضرت،از وى خواستند تا كسى را به جاى خود نصب كند.آن حضرت گفت:همان طور كه پيامبر صلى الله عليه و آله اين كار را نكرد من نيز كسى را تعيين نمى‌كنم.اگر خداوند خواست،شما را بر بهترين شما مجتمع خواهد كرد،همان طور كه پس از پيامبر صلى الله عليه و آله چنين كرد. ¹زمانى كه آن حضرت وفات يافت،قيس بن سعد بن عباده پا پيش نهاد و در عراق با امام حسن عليه السلام بيعت كرد.پس از آن مردم در هفدهم رمضان سال 40،روز وفات امام على عليه السلام با حسن بيعت كردند.

در همان سال،مردم شام با معاويه بيعت كردند.امام حسن عليه السلام بدون آن كه جدى باشد ²با سپاه عراق به سمت شام حركت كرد.معاويه هم با اهل شام آمد.زمانى كه دو سپاه برابر هم قرار گرفتند،كسانى براى صلح تلاش كردند.در نهايت كار به خلع امام

1) .روشن است كه اين نص تاريخى ساختگى است.امام على عليه السلام مهم‌ترين منتقد خلافت ابوبكر بود و بارها گفته بودكه قريش حق او را غصب كرده‌اند.بنابراين كسى كه اين نص را جعل كرده،تلاش كرده است تا نه تنها نسب امام حسن را به جانشينى از سوى امام على عليه السلام انكار كند بلكه،ديد او را نسبت به خلفاى گذشته هم مثبت نشان دهد.به هر روى،اين نص پذيرفتنى نيست و البته تفصيل مطلب در اينجا نتواند بود.«ج»

2) .امام حسن عليه السلام كاملاً در جنگ جدى بود و عزت عراق را در ادامۀ نبرد مى‌ديد اما نيك آگاه بود كه با مردم سست اراده‌نمى‌توان كارى از پيش برد.

مشخصات کتاب

تاریخ مکهجلد:1نویسنده:سباعی، احمدمترجم:جعفریان، رسولناشر:مشعرمحل نشر:تهران - ایرانسال نشر:1385

دریافت فایل ارجاع:

BibTex | Endnote

سایر جلدهای کتاب:

جلد 1