165آئينه گذارده، به خط نسخ و نستعليق خوب،«اسماءاللّٰه»نوشتهاند و نصب كردهاند، در بالاى ستونهاى صحن مسجد، به خط نسخ اسامى خلفا و عشرۀ مبشره ائمه معصومين را، با امام عصر كه به اسم مبارك«ابن الحسن»به اضافه«مهدى»نوشتهاند، در ستون بالاى سر مبارك قطعه بزرگى منصوب و نوشتهاند، «اللّهُمَّ صَلِّ عَلى نَبيِّنا مُحَمَّدٍ الّذى أخْبر فى الخَبَرِ الصَّحيحِ بِأنّ للّٰهتَعالى ستّين ألفِ [ عامل ] 1 حَولَ العرشِ يَسْتَغْفِرون لِمُحِبِّ أبيبكر و عمر، و يَلْعَنونَ على مَبغض ابى بكر و عمر» 2.
در دم دروازه طرف دست چپ كوچهاى است، قدرى كه مىرود خانه كوچكى و بقعه كوچكى،«مدفن حضرت عبداللّٰه بن عبدالمطلب»است، به زيارت مشرف شده صندوق چوبى به وضع شيروانى دارد، دو سه قنديل زمينى و فرش قالى بخارائى بود، «عبداللّٰه بن عبدالمطلب»، در شش هزار و يكصد و سى و هشت سال بعد از«هبوط آدم» متولد گرديد، و بيست و پنج سال سن شريف آن بزرگوار بود كه با«حضرت آمنه»ازدواج فرمود و بعد از شش ماه به بازرگانى به سفر«شام»تشريففرما گرديد، و در مراجعت در «مدينه منوّره»، مزاج مباركش از صحّت به گشت، و در«مدينه»توقف فرمود، رفقا خبر ناخوشى آن بزرگوار را به«حضرت عبدالمطلب»رسانيدند، آن بزرگوار«حارث»كه برادر بزرگتر بود، به«مدينه»روان فرمود كه آن بزرگوار را به«مكه»بياورد، چون«حارث» رسيده بود، آن بزرگوار از دار دنيا رحلت فرموده بود و هنوز حضرت«خاتمالانبياء»تولد نيافته بود و اين واقعه در«عامالفيل»است، مادر آن حضرت 3
قبرستان بقيع
«قبرستان بقيع»كه در كنار شهر قديم«مدينه»، در كنار خندق واقع است، قبرستانى