144حضرت فرمودهاند:در دمشق كوهى است كه در پايين آن ابىابراهيم متولد شده است 1.
گويند خداوند بر كوه قاسيون وحى كرد كه سايه و بركت خود را بر بيت المقدس گسترده بدار.در اين كوه چهل پيامبر يا-چهل تن از اولياء خدا به غارى پناه برده و در آن جا وفات يافتهاند كه امروزه به«الاربعين»معروف است.
كوه قاسيون از سمت مغرب به سلسله جبال لبنان و از شمال و شرق به سلسله جبال قلمون و منطقه حمص متصل است.شهر دمشق-از سمت شمال-در دامنۀ آن قرار گرفته و در حقيقت،اين كوه در جنوب آن واقع شده است.اكنون قاسيون-به علت گسترش شهر-جزو دمشق است و هيچ فاصلهاى بين شهر و كوه نيست.صالحيه يعنى محلهاى كه در دامنۀ كوه قاسيون قرار گرفته بسيار بزرگ و شايد باندازه نيمى از دمشق قديم است كه اكثر خانههاى آن در دامنه كوه واقع شده و گاهى تا نزديكى قلۀ آن نيز مىرسد.اشتهار اين منطقه به صالحيه،از قرن ششم هجرى و به خاطر سكونت«خاندان بنى قدامه»در آن بوده است.
الف- آثار تاريخى قاسيون(صالحيه)
1. مغارة الدّم :
در كوه قاسيون،در محلۀ الاربعين،غارى است كه گويند حضرت هابيل در آن جا توسط برادرش قابيل كشته شد 2.هنگامى كه حضرت هابيل عليه السلام در مكان جامع اموى و بر صخرهاى به نام صخرۀ قربان،گوسفندى را براى قربانى به درگاه خداوند تقديم داشت، آتشى فرود آمد و آن را برگرفت،بدين معنا كه قربانى او پذيرفته شد؛در اين هنگام، قابيل نيز شاخههايى از گندم را بر اينصخره قرار داد ولى مورد قبول خداوند قرار نگرفت و همانند هابيل،آتشى،قربانى او را شعلهور نساخت لذا او كينۀ برادر را به دل گرفت.