75بديهى است هرگز نمى‌توان با استناد به اين قرائات،سخن از تحريف قرآن گفت؛چون:

اولا،اثبات متن قرآن تنها با تواتر لفظى-و نه با خبر واحد- امكان‌پذير است.

ثانيا،اختلاف در قرائات دليل بر اختلاف در متن وحى نيست.قرآن يك حقيقت است و قرائات حقيقتى ديگر.قرآن مجموعه‌ى الفاظ وحى و همانندناپذير است و قرائات،ادا و چگونگى بيان الفاظ وحى مى‌باشد و اين دو با يكديگر متفاوت‌اند؛ بنابراين،اگر در ادا و چگونگى قرائت لفظى از الفاظ قرآن اختلافى باشد،به متن آيه آسيبى نمى‌رساند.

از جمله احاديث اين گروه حديثى است كه شيخ الطائفة طوسى از شيخ خود مرحوم مفيد(ره)با سند از غالب بن الهذيل نقل مى‌كند.وى مى‌گويد:

سألت أبا جعفر عليه السّلام عن قوله تعالى وَ امْسَحُوا بِرُؤُسِكُمْ وَ أَرْجُلَكُمْ إِلَى الْكَعْبَيْنِ... ¹على الخفض هى أم على النصب؟قال:بل هى على الخفض؛ از امام باقر عليه السّلام درباره‌ى اين آيه پرسيدم آيا[ ارجلكم عطف بر لفظ رءوسكم ]به كسر است يا[ عطف بر محل برءوسكم ]به نصب؟امام فرمود:

[ عطف بر لفظ رءوسكم و ]به كسر است. ²

هم اكنون در قرآن«ارجلكم»با علامت نصب خوانده مى‌شود.

حديث ديگر از ثقة الاسلام كلينى با سند خود از حريز از امام صادق عليه السّلام است.

حريز مى‌گويد:

امام آيه‌ى شريفه‌ى: فَلَيْسَ عَلَيْهِنَّ جُنٰاحٌ أَنْ يَضَعْنَ ثِيٰابَهُنَّ ³را با افزودن حرف«من»چنين قرائت كردند: ...أن يضعن-من-ثيابهنّ.» ⁴