61است؛چون ايشان تا پايان خلافت عثمان از مقام خلافت بر كنار بود. ¹

هر چند اين توجيه،بسيار سست و بى‌بنيان است ²،اين پرسش هم چنان پابرجاست كه اگر امام از هر كارى فارغ بود،براى حفظ قرآن در سينه،چه نيازى داشت در خانه بنشيند و سوگند ياد كند بر اين كه ردا بر دوش نگيرد و...!!به علاوه طبق روايات متواتر از خود اهل سنت در ذيل آيه‌ى شريفه‌ى لِنَجْعَلَهٰا لَكُمْ تَذْكِرَةً وَ تَعِيَهٰا أُذُنٌ وٰاعِيَةٌ ³،از پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله چنين رسيده است:

انّ النبى صلّى اللّه عليه و آله،قال لعلى-كرّم اللّه وجهه-إنّى دعوت اللّه تعالى أن يجعلها اذنك يا على و قال على كرم اللّه وجهه:فما سمعت شيئا فنسيته و ما كان لى أن أنسى؛ ⁴پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله به[ امام ]على-كه خدا او را گرامى بدارد-فرمود:

من از خدا خواسته‌ام تا تو را مصداق اين آيه قرار دهد؛و از اين روست كه[ امام ] على گفته است:هر چه شنيدم هرگز آن را فراموش نكردم و فراموش نخواهم كرد.

با اين ويژگى امام على عليه السّلام،نه تنها قرآن بلكه همه‌ى علومى كه حضرت