232دون الحكم است و در منابع شيعى نيز آمده،پذيرفتهاند؛ 1اما دربارهى مورد ديگر نسخ التلاوة دون الحكم،يعنى آيهى رضاع،و موارد بسيار متعدد از سنخ نسخ التلاوة مع الحكم كه تنها در منابع و مدارك اهل سنت آمده،قايل به نسخ التلاوة نيستند؛و در مواردى ديدگاه خود اهل سنت را در اينباره(كه قايل به نسخالتلاوتاند )بيان مىكنند. 2
30.آيا اماميه دربارهى سلامت قرآن از تحريف«تقيّة»مىكنند؟
مسألهى«تقيه»بهانهاى براى جمعى از سلفيان شده تا اعلان صريح و روشن دانشمندان اماميه را بر سلامت قرآن از تحريف،حمل بر تقيه كنند.آنان با چشمپوشى از حد و حدود تقيه و موارد آن در قرآن 3و شمارى از بزرگانشان مانند:مغيرة بن شعبة 4و نيز:احمد بن حنبل 5،تقيه را همسان با كذب و نفاق و نيرنگ مىشناسند. 6
به طور قطع،تقيه در جايى صدق مىكند كه انسان طبق مداركى به باورى رسيده و مخالف او آن باور را باطل بداند و با آن مقابله كند؛در اين صورت آدمى براى دفع خطر و ترس از زيان،تقيه مىكند؛يعنى خلاف باور قلبىاش را بر زبان جارى مىسازد.اين