173التحقيق فى نفى التحريف،تأليف سيد على ميلانى.سلامة القرآن من التحريف و تفنيد الافتراءات على الشيعة الامامية،و...از نگارنده.
و...
10.آيا با فرض وقوع تحريف در آيات قرآن مىتوان حجيّت ظواهر قرآن را باور داشت؟
در واقع اين پرسش به ثمرهى عملى تحريفناپذيرى قرآن مىپردازد.در اينجا دو ديدگاه وجود دارد:گروهى بر اين باورند كه با احتمال تحريف قرآن و دگرگون شدن آيات،شواهد و قراين درونى براى درك مراد واقعى خداوند از دست مىرود و در اين صورت ظواهر قرآن در رساندن مراد و مقصود خداوند متعال دچار آسيب شده،مفسر را به مراد واقعى خداوند نمىرساند.در برابر اين ديدگاه،گروهى ديگر مىگويند:بر فرض احتمال تحريف در الفاظ قرآن،ظواهر قرآن بر حجيّتشان باقىاند و در رساندن مراد خدا،خللى به آنها وارد نمىشود.دليل آنان اين است كه در برابر اخبار تحريف نما، اخبار بىشمارى بر وجوب پيروى از همين قرآن و پذيرش احكام آن در دست ماست،و وجه جمع اين اخبار با اخبار تحريف نما-در صورت صحت-اين است كه اگر تحريف به زيادى و نقصان در قرآن رخ داده باشد،مخلّ به مقصود باقىماندهى قرآن نيست و إلاّ معصومان عليهم السّلام ما را به پيروى از همين قرآن فرا نمىخواندند 1.
برخى از فقها بر اين استدلال چنين افزودهاند:اگر فرض كنيم در قرآن بر اثر تحريف رخنهاى باشد،چون علم ما به صورت اجمالى است و يقين نداريم اين رخنه،در ظواهر قرآن،كه مفسر با آن سروكار دارد،رخ داده است(شايد در نصوص و در مبهمات و...قرآن باشد)،ظواهر قرآن بر حجتش پابرجاست و بر فرض هم كه در ظواهر قرآن خللى باشد،باز به صورت علم اجمالى است و به طور يقين نمىتوان گفت كه اين خلل در آيات الاحكام كه مأمور به رجوع به آنها هستيم،مىباشد 2.