163بر مراد كافى نمىدانند.به نظر مىرسد اشكالهاى محدث نورى در اين ادله حاصل جمع تمام مناقشههاست.
5.مناقشهى محدث نورى در دلالت آيهى حفظ(آيهى نهم از سورهى حجر)بر سلامت قرآن از تحريف چيست و پاسخ آن كدام است؟
محدث نورى دربارهى دليل قرآنى آيهى(حفظ)، إِنّٰا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنّٰا لَهُ لَحٰافِظُونَ ؛مىگويد:
اين آيه در زمرهى آيات متشابه است؛چون واژۀ«ذكر»در آن مشترك بين قرآن و رسول خداست...و اگر ذكر به معناى قرآن باشد،مراد از حفظ آن،حفظ در برابر شبهههاى معاندان است...بلكه براى تحقق مفهوم اين آيه،حفظ يك نسخه از قرآن نزد محمد و آل او(درود خدا بر آنها باد)كافى است...و ژرفنگرى اقتضا مىكند بگويم،وعدهى خدا به حفظ قرآن تنها و تنها در قلب شريف حضرت رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله است و در هيچ جاى ديگرى و در كتابها و دفاتر و سينهها وعده به نگهبانىاش نداده است. 1
اولا،اما اشكالاتى بر اين سخن وارد است،از جمله:اگر محدث نورى آيات پيش از اين آيه را مىديد،هرگز در معناى«ذكر»ترديد نمىكرد،آيات ششم تا هشتم سورهى حجر از ترديد و اتهام كافران دربارهى نزول وحى خبر مىدهد و مىفرمايد:
و گفتند اى كسى كه بر تو ذكر نازل شده،همانا تو ديوانهاى...
قطعا مراد از واژۀ«ذكر»در آيه،قرآن است؛سپس آيهى مورد بحث،كه آيهى نهم است،در ادامهى پاسخ به اين انكار و اتهام،واژۀ«ذكر»را به كار برده است،كه مراد از آن نيز به طور قطع قرآن مىباشد و،به اصطلاح،«الف و لام»در آن براى عهد ذكرى است.