131علامه محمد جواد بلاغى نجفى(م.1352 ق)از دانشمندان اماميه،نيز،با ژرف بينى،مضامين اين آيات موهوم را كاويده و از غلطها و اختلافهاى موجود در آنها پرده برداشته است 1.
ج)نسخ آيات مزعوم پس از انقطاع وحى
نسخ آيات قرآن تنها به عصر نزول وحى اختصاص دارد،ليكن لحن برخى از اين اخبار دلالت بر نسخ بعد از وفات پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و انقطاع وحى مىكند؛و اين اشكالى جدى است.آنان كه اين آيات مزعوم را گزارش كردهاند،از تلاوت آنها بعد از وفات پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله،خبر مىدهند،اما هرگز نمىتوان پذيرفت كه پس از پايان وحى و بعد از وفات پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله نسخ(يا انساء) امكانپذير باشد.عايشه دربارهى آيهى موهوم رضاع و نيز دربارهى مقدار آيات سورهى احزاب مىگويد:
فتوفّى رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و هنّ مما نقرأ من القرآن؛پيغمبر خدا از دنيا رفتند و ما اين آيات را از قرآن قرائت مىكرديم.
سورهى احزاب در زمان پيامبر صلّى اللّه عليه و آله دويست(200)آيه داشت و عثمان نتوانست بيش از مقدار موجود از اين سوره را گرد آورد. 2
عمر بن الخطاب هم دربارهى آيهى رجم مىگويد:
به خدا سوگند،اگر نمىگفتند عمر در كتاب خدا چيزى افزوده است،من آيات رجم را،همانطوركه نازل شده،در قرآن مىافزودم. 3
اين لحن گفتار،صريح در عدم نسخ اين آيات در عصر نزول وحى است؛بلكه عايشه نه تنها آيات رضاع را قرائت مىكرده،بلكه به مضمون آن عمل مىكرده است.در