48خواست كند.
مسأله 140- در صحّت عمل نايب و اجارهاش، عدالت و يا موثق بودن و امين بودن معتبر نيست؛ ولى از آنجائيكه ذمۀ ميت تنها با عقد اجاره فارغ نمىگردد، بلكه مربوط است به اينكه نايب، حج را درست انجام داده باشد، بدينجهت لازم است وصى يا وارث ميّت، شخصى را نايب بگيرد كه اطمينان به انجام عمل مورد نظر داشته باشد، و جايز نيست كسى را كه به وى اعتماد ندارد نايب بگيرد، و همچنين شخص ناتوانى كه در حال حيات است و وظيفهاش نايب گرفتن مىباشد، واجب است شخصى را نايب بگيرد كه مورد اطمينان و اعتماد باشد به طوريكه بتواند يقين پيدا كند كه وى عمل را بصورت صحيح انجام مىدهد تا اطمينان بفراغ ذمّۀ خويش پيدا كند.
6-اجازۀ مولا، پس آزادى در صحت نيابت معتبر نيست، بنابر اين نيابت بنده از شخص آزاد به شرط آنكه با اجازۀ مولايش باشد صحيح مىباشد.
مسأله 141- اگر كسى پس از استقرار حجّة الاسلام ديوانه شد، و اميدى به بهبودى وى نباشد، شخصى به نيابت از او به حجّ فرستاده مىشود، و اگر بميرد، بر ولىّ او واجب است كه يا خودش از طرف او به حجّ اقدام نمايد و يا نايب بگيرد.
مسأله 142- مماثلت و همجنس بودن نايب در حج معتبر نيست، بنابر اين نيابت مرد از طرف زن و بالعكس صحيح مىباشد، يعنى لازم نيست نايب مرد، مرد بوده و نائب زن، زن باشد. و همچنين فرق نمىكند كه نايب قبلا حج انجام داده باشد يا نداده باشد.