91اما اشعر را به سبب كثرت درختانش به اين نام خوانده‌اند(اشعر-پرمو).اشعر در جنوب اجرد است.آب در آن از سر كوه به سوى ينبع جريان دارد.قومى از مزينه در آنجا زندگى مى‌كنند.در جانب جنوبى آن خشكرود روحاء است.

بواط

بواط ميان خشكرود اجرد و اشعر است.در شمال اشعر.در آنجا دو كوه است كه سرهاشان جدا،ولى از ريشه يكى هستند.

ميان آن دو گردنه‌اى است كه پيامبر-ص-در غزوه ذو العشيره از ينبع از آن عبور كرد. ¹بواط نزديك رضوى است و از مدينه چهار منزل دور است،از آن جهينة است.در جانب غربى آن بنى دينار و بنو الربعه-از جهينه-زندگى مى‌كنند.روياروى وادى بواط مبكث است كه از اجرد جريان دارد.

دو حوره و ظلم

از خشكرودهاى اشعر دو حوره است؛يكى شامى و ديگر يمانى.اين دو از آن بنى كليب بن كثير و بنى عوف بن وعل هستند و اين دو(هر دو)از جهينه‌اند.حوره بريده‌اى است در وادى.

در حورۀ شامى منزلى است از آن عبد الملك بن مروان كه آن را ذو حماط گويند؛زيرا در آن موضع درختان حماط(انجير كوهى)مى‌رويد.محمد بن جعفر طالبى به هنگامى كه به ميان بنى دينار مى‌آمد،در آنجا منزل مى‌كرد.

بكرى منطقۀ حوره را به تفصيل بيان كرده و گويد:

در نزديكى حورۀ شامى چاه حراض است.اين چاه از آن عمران بن عبد الله بن مطيع بوده و در همان نزديكى،چاه ديگرى است به نام حريض،از آن بنى ربعه.در آن آبى است گوارا كه همگان را سود بخشد.در نزديكى حريض ظلم است:آبى از آن بنى حارث.بنى حارث