481عمر بن خطاب سيلبندى بين خانۀ ابان و خانۀ ببّه برآورد تا راه سيل را بر مسجد الحرام بربندد-و آن را ردم اعلى ناميدند يا ردم عمر.عبد الملك بن مروان اين سيلبند را تكميل كرد و آن را از خانۀ ابان تا خانۀ ابن الحوار گسترش داد تا به مقابل حقّ الاخنس در بازار آهنگران رسيد.
بالاى سيلبند عمر،زقاق النّار بود.ميان دار الحمّام و دار السّلمه. 1
جانب شرقى مسجد الحرام
كوه ابو قبيس
در سمت جنوب غربى خندمه كوه ابو قبيس است در مشرق صفا و مشرف بر آن.در جاهليت آن را«امين»مى‌گفتند. 2ابو قبيس يكى از دو كوه(اخشبين)بزرگ مكه است،(كوه ديگر احمر ناميده مى‌شود)،پيوسته به وادى مكه.يكى از سه چشمه‌اى كه آب زمزم را تأمين مى‌كند از اين كوه است.حصين بن نمير هنگام محاصرۀ ابن زبير منجنيقها را بر اين كوه نهاد. 3
براى بالا رفتن از اين كوه بايد از صفا،از راه باريكى كه در وادى مى‌گذرد،عبور كرد.
آغاز اين راه باريك خانۀ ارقم است و آن ابتداى معلاة است.
فاضح در پاى كوه ابو قبيس است و در آنجا مسجد ابراهيم قبيسى است نزد فاضح قرارة المداحى است.قرارة المدحى جايى بوده كه مردم مكه در آنجا به گونه‌اى بازى با «مدحاة»مى‌پرداختند«مدحى»سنگى مدور بوده كه آن را به سوى چالۀ كوچكى كه كنده بودند بر روى زمين مى‌غلتانيدند،سنگ هر كس به آن چاله مى‌افتاد برنده بود. 4
در راه قرارة المدحى دار الزّنج قرار داشت.