414و در طرف راست كوچه،خانۀ عبد الرحمان بن حارث بن هشام بود رو به روى خانۀ عمّار ياسر.ميان آن و بلاط دو خانۀ ديگر بود.ديگر از خانههاى اطراف بلاط عبارت بودند از خانۀ عبد الله بن عوف و خانۀ طلحة بن عبد الله بن عوف كه بعدها به بكّار بن عبد الله بن مصعب الزّبيرى تعلق گرفت.همچنين خانۀ حويطب بن عبد العزّى و خانۀ سعيد بن عمرو بن نفيل و خانۀ صهيب بن سنان.اين خانه از آن امّ سلمه بود و همه اينها در محلۀ بنى زريق بودند.
ديگر از خانهها خانۀ خالد بن سعيد بود،بعدها آن را خانۀ ابن عتبه ناميدند؛زيرا ابن عتبه آن را از عم خود خالد بن سعيد به ارث برده بود.در كنار خانۀ خالد بن سعيد خانۀ ابو الجهم و سپس خانۀ نوفل بن عدىّ بود.آنگاه خانههاى آل منكدر تيمى بود.
ابن شبه در باب خانههاى بنى عدىّ گويد كه ابو الجهم خانهاى داشت بين خانۀ سعيد بن عاص كه به خانۀ ابن عتبه معروف بود و خانۀ نوفل بن عدىّ كه درش به بلاط باز مىشد نيز روايت شده كه مردان بنى قريظه را نزد خانۀ ابو جهم كشتند.در آن زمان آنجا سنگفرش نبود.گويند خونهايشان تا احجار الزيت كه در بازار بود روان گرديد.
در باب خانههاى بنى اسد،ابن شبّه گويد:نوفل بن عدىّ بن ابى حبيش دو خانه داشت يكى در بلاط و ديگرى در محله بنى زريق.در جانب چپ بلاط،خانۀ ابراهيم بن هشام مخزومى بود.اين خانه در عصر نخستين عباسى زندان بود.خانۀ سعد بن ابى وقّاص پهلوى آن بود اين خانه صدقه بود.سپس خانۀ نافع بن عتبة بن ابى وقّاص بود.كه آن را ربيع غلام آزاد شدۀ منصور از فرزندان نافع خريد.آن را خانۀ ربيع هم مىگفتند.سپس خانهاى بود از آن حويطب بن عبد العزّى مقابل خانۀ ابو هريره.البته براى عتبة بن ابى وقّاص در مدينه خانهاى نشان ندادهاند.آن كه به مدينه آمد و در آنجا منزل گزيد پسرش نافع بود،كه از خانۀ او ياد كرديم.سپس خانۀ عامر بن ابى وقّاص بود،خانۀ او در كوچۀ حلو بود بين خانۀ حويطب بن عبد العزى و كوچهاى كه خانۀ آمنه بنت سعد بن ابى سرج در آنجا بود.
همچنين در جانب چپ،خانۀ عبد الله بن مخرمه بود.ابن شبّه دربارۀ خانههاى عامر بن لؤى گويد:عبد الله بن مخرمه خانهاى گرفت در بلاط الشارع كه در آن رو به روى خانۀ عبد الله بن عوف بود كه بنى نوفل بن مساحق بن عبد اللّه بن مخرمه در آن بود.بعضى از آن به دست ورثۀ عمر بن بزيغ از موالى امير المؤمنين افتاد.