413داشت.گروهى از پايين خانۀ او درى به كوچه باز كرده بودند،به گونهاى كه گويى خانه او دو خانه بود. 1
در باب منازل بنى كعب و بازار خرفروشان سخن خواهيم گفت.از مجموع اين روايات چنين برمىآيد كه كوچۀ خرفروشان در جانب قبلهاى خانههاى مصلّى بوده است و هم خانههايى كه در جنب قبلهاى بلاط بنى زريق جاى داشته.
در كنار خانۀ سعد كه قبلا از آن ابو رافع بود،در طرف راست بلاط مذكور خانۀ آل خراش از بنى عامر بن لوءى بود و به خانۀ نوفل بن مساحق بن عمرو العامرى معروف بود.اين خانۀ آل خراش همان است كه منظور ابن شبّه است آنجا كه مىگويد:ابو غسّان بن عبد العزيز گويد كه رافع بن مالك الزرقى يكى را كشت و در محلۀ بنى زريق به خاك كرد.و گويند كه موضع قبر او امروز در خانۀ آل نوفل بن مساحق است كه از بنى زريقاند،در مكتبخانۀ عروه كه بعدا به عباس بن محمد تعلق گرفت.
در پشت آن،از سمت قبله،مكتبخانۀ عروه است كه مردى از يمن بود و كودكان را تعليم مىداد.و در همانجا مسجد بنى زريق بود و در نزد آن خانۀ رفاعة بن رافع.
در پهلوى خانۀ آن خراش نيز در سمت راست خانه ربيع بود.آن را خانه حفصه هم مىگفتند او كنيز آزاد شدۀ معاوية بن ابى سفيان بود در آنجا مىزيست و خانه به نام او شهرت يافت.اين خانه را پيامبر-ص-به عثمان بن ابى العاص الثقفى داده بود او آن را به فرزندان معاوية بن ابو سفيان فروخت.
از پشت خانۀ حفصه خانۀ عبد بن زمعه بود.در سمت قبلهاى خانۀ عبد بن زمعه،خانۀ عبد الرحمان بن مشنو بود و در كنار آن خانۀ عمّار بن ياسر.ابن شبّه گويد:عمّار خانۀ خود را در محله بنى زريق برگزيد،از خانههاى امّ سلمه زوجۀ پيامبر-ص-بود و درش رو به روى خانۀ عبد الرحمان بن حارث بن هشام بود.امّ سلمه اين خانه را به او داده بود.اين خانه را دريچهاى در مكتب عروه بود؛يعنى در طرف غربى آن. 2
آنگاه خانۀ ربيع بود كه آن را خانۀ حفصه مىگفتند.اين خانه و در طرف راست بلاط، خانۀ ابو هريره بود.