400
منازل بنى حديله
در شمال بقيع،فرزندان معاوية بن مالك بن عوف هستند.اينان بيرون آمدند و در منازلى آن سوى بقيع الغرقد،كه به نامشان معروف است،منزل گزيدند.ايشان بنى حديلهاند از بنى النّجار.خانههايشان تا مسجد پيامبر-ص-امتداد دارد.زبير گويد كسى كه در آخر بلاط رو به روى مسجد النبى بايستد آنچه در طرف دست راست اوست منازل بنى مغاله است و آنچه در سمت چپ اوست منازل بنى حديله.
بنى حديله را مسجدى است به نام ايشان.آن را مسجد ابىّ بن كعب هم مىگويند.
مطرى گويد:نزد چاه آبى است در شمال باروى مدينه و مسجدشان در شمال بقيع است،در طرف چپ كسى كه از وسط تلها به عريض مىرود.در آنجا آثار قريۀ بنى معاويه است.ولى آن مسجد ويران شده.چه بسا در زمان سمهودى آثار مسجد كوچكى بوده است در شمال مشهد عقيل و در پايين دست كوفه.
در مغرب مسجد ابىّ بن كعب دو اطم از آن بنى حديله است.يكى به نام مشعط كه نامش در حديث نبوى آمده است:«اگر بيمارى در جايى باشد،در سايۀ مشعط است.»در مكان آن خانهاى است كه آن را بيت ابى نبيه گويند.از آنجا راهى است كه به قبور زنان پيامبر در بقيع مىپيوندد. 1
بئر حاء در محلۀ بنى حديله است.بخارى از انس روايت كند كه ابو طلحه از همۀ انصار توانگرتر بود و نخلستانهاى بيشتر داشت.محبوبترين املاكش بئر حاء بود.اين چاه رو به روى مسجد بود.پيامبر به آن داخل مىشد و از آب گواراى آن مىخورد.او اين چاه را به خويشاوندانش صدقه كرد؛از آن جمله بودند حسّان بن ثابت.معاويه آن را به صد هزار درهم خريد و در نزد آن قصرى بنا كرد كه قصر بنى حديله ناميده شد تا بمنزله دژ او باشد.آن قصر را دو در بود؛درى در خطۀ بنى حديله و درى در جنوب شرقى نزد خانۀ محمد بن طلحۀ تيمى و در وسط آن چاه حاء بود.سازندۀ اين بنا طفيل بن كعب بود.بعدها به ملكيت عبد الله بن مالك خزاعى درآمد.باغ او تا خانۀ ابو جعفر المنصور امتداد داشت.در زمان ابن النّجار،در وسط،باغ كوچكى بوده كه در آن نخلهايى اندك بوده و اطراف آن را زراعت مىكردهاند.و در نزد آن