140عبد الله بن عمرو بن عثمان،سدى بر رانونا بنا نمود تا آب را بالا آورد و مزارعش را آبيارى كند.

سمهودى گويد:معاويه سدى ميان مدينه و رحضيّه در شعب بنا كرد و آب بسيار در آن ذخيره شد.و نيز سدى در نزديكى عير ساخت.اين سد در زمان او به سدّ عنتر شهرت داشت.

ديگر سد صهباء بود در نزديكى صبر. ¹

چاهها

واديهاى مدينه در نواحى جنوبى و غربى جريان دارند؛مثلا وادى قناة در اقصاى طرف شمالى جريان دارد.ولى بقيه جاها متكى به چاهها هستند كه آبشان گوارا نيست.موسى بن طلحه گويد:چون مهاجران به مدينه آمدند از آب آن خوششان نيامد.آبهاى چاهها براى خوردن و شستشو بود.و با آنها كشاورزى هم مى‌كردند.نظر به دشوار بودن كندن چاه و اهميت آب،بهاى آب گران بود.موسى بن طلحه گويد صاحب چاه رومه هر مشك آب را به يك مدّ طعام مى‌فروخت. ²

ارزش و بهاى چاهها هم بالا بود.مخصوصا پس از آن كه شمار مردم مدينه فزونى گرفت؛يعنى در زمان خلفاى راشدين.چاه جشم در رانونا از آن مردى از غسّان بود،در زمان عمر به سى هزار درهم فروخته شد. ³

چاه رومه را عثمان به مبلغى كه راويان در آن اختلاف دارند؛يعنى بين بيست يا چهل هزار دينار خريد.

اين وضع،بعضى از اغنيا و صحابه را واداشت كه از روى تبرّع آب را در اختيار مردم گذارند؛مثلا عثمان بن عفّان چاه رومه را سبيل همگان كرد و ابو طلحۀ انصارى هم چاه رحاء را وقف مردم نمود. ⁴