71از پيمودن حدود 70 متر،به دو ميله؛يكى در سمت راست بر روى ديوار خانه‌اى و ديگرى در شمال در نزديكى درب مسجد الحرام كه معروف به«باب‌بازان»است، رسيديم.از اين نقطه در حالى كه دستها را بر سينه نهاده بوديم مسافتى در حدود هفتاد و پنج متر را شتابان(هروله)طى كرديم.تا اين كه به دو ميلۀ ديگرى كه يكى از آنها در سمت راست بر روى ديوار و ديگرى در سمت چپ به موازات درب مسجد الحرام كه معروف به«باب على»است،رسيديم.از اين به بعد كه حدود 240 متر بود،با حركت آرام تا مروه كه بسيار شبيه به صفا بود،پيش رفتيم.(در مورد صفا و مروه به تفصيل سخن خواهيم گفت.)سپس از كوه مروه بالا رفته و پس از تكبير و حمد و سپاس خداوند،از آن پايين آمديم و بدين‌گونه نخستين گذر به پايان رسيد،و آن‌گاه مجدّدا به سوى صفا به حركت در آمديم.در برگشت مجدّدا تمامى اعمال بار قبل را به جا آورديم.برگشتن ما نيز يك گذر (-شوط)به شمار مى‌آمد و بدين ترتيب هفت بار در اين راه حركت و گذر نموديم.آغاز حركت ما از صفا و پايان آن در مروه بود.

خداوند مى‌فرمايد إِنَّ الصَّفٰا وَ الْمَرْوَةَ مِنْ شَعٰائِرِ اللّٰهِ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوِ اعْتَمَرَ فَلاٰ جُنٰاحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِمٰا وَ مَنْ تَطَوَّعَ خَيْراً فَإِنَّ اللّٰهَ شٰاكِرٌ عَلِيمٌ . ¹

لازم به تذكر است كه زنان،هروله در صفا و مروه و نيز حركت سريع در طواف كعبه را نبايد انجام دهند،همچنان كه صداى خود را به تكبير نيز نبايد بلند كنند.اين دستور به علت آن است كه ايجاد وسوسه و فتنه نگردد.پس از انجام سعى،آن گروه كه نيت عمره داشتند با تراشيدن سر(حلق)و يا گرفتن اندكى از مو(-تقصير)،از احرام بيرون رفتند و تمامى كارهايى كه در حال احرام بر آنان حرام گرديده بود،حلال شد.

در روز ترويه(-هشتم ذى الحجه)احرام حج بسته مى‌شود،البته آنانى كه قصد و نيت انجام حجّ يا حجّ همراه با عمره را كرده‌اند،از هنگام ورود به مكّه از احرام خود بيرون نرفته و همواره تا پايان مناسك حج و پس از انجام مراسم عرفات و منا و رمى جمره و تراشيدن مو و طواف و جز اين بر احرام بوده و آنگاه محلّ مى‌شوند.