493تمايل نشان مى‌دهد،پس از قرارى كه دو خانواده با هم مى‌گذارند،خانوادۀ داماد به منزل خانوادۀ عروس مى‌روند و در اين هنگام خطيبى از سوى خانوادۀ داماد مى‌ايستد و خطبه‌اى به صورت نثر و شعر مى‌خواند كه در آن مزايا و برجستگى‌هاى عروس را بر همگان بر مى‌شمارد و عروس را مى‌ستايد .سپس خطيبى از سوى خانوادۀ عروس مى‌ايستد و مزايا و برجستگى‌هاى خانواده داماد را بر همه اعلام داشته و مهر را به صورت كامل دريافت مى‌دارد،گاهى در خانواده‌هاى بى‌بضاعت به تأخير انداخته مى‌شود.مهريه را پيشتر در صندوقى از نقره به همراه نوشته‌اى قرار مى‌دهند كه بر روى آن مبلغ مهريه و قيمت كنيزى كه بايد پدر داماد آن را بخرد و به عنوان كنيز و خدمتكار عروس در اختيار او قرار دهد،نوشته شده است.مهر معمولا بيش از صد جنيه نيست و قيمت كنيز نيز سى تا پنجاه جنيه مجيدى مى‌باشد.همچنين به همراه مهر،لباسهاى ابريشمى كه داراى تارهاى نقره‌اى است و قيمت هر يك از آنها ميان پنجاه تا صد جنيه مى‌باشد،قرار دارد.جشن عروسى معمولا يكسال پس از اين مجلس برپا مى‌گردد تا پدر عروس بتواند فرش و اثاثيۀ آنان را تهيه نمايد.آنان همانند مردم قاهره و شهرهاى ديگر مصرى،در تهيۀ جهاز اسراف مى‌كنند.در روز انتقال جهيزيه ضيافتى در منزل داماد برپا مى‌گردد كه در آن نزديكان عروس و داماد و دوستان و تعداد زيادى از افرادى كه مسؤول حمل اثاثيه هستند كه گاه براى بردن هر يك قطعه از اثاثيۀ كوچك،يك نفر مخصوص انتقال آن قرار داده مى‌شود و بدين ترتيب جمع زيادى از اين افراد به همراه خانواده‌هاى ياد شده در اين ضيافت گرد هم مى‌آيند كه داماد هزينه باربران را پرداخت مى‌نمايد.شب عروسى معمولا شب دوشنبه يا شب جمعه مى‌باشد كه پس از يك هفته از انتقال جهيزيه تعيين مى‌گردد، همچنانكه اين عادت در مصر نيز برقرار مى‌باشد.عروس هنگام سحر در حالى كه بر روى كالسكه‌اى سوار است به منزل داماد برده مى‌شود.هنگامى كه به منزل رسيد در كنار جمعى از زنان سر برهنه در حالى كه شمع در دستان خود دارند قرار گرفته و آنان عروس و داماد را دست به دست داده و سپس به حجله مى‌برند.پس از طلوع آفتاب،داماد از منزل خود خارج شده و به منزل عروس مى‌رود و در آنجا نهار خود را صرف كرده و سپس به سوى عروس مراجعت مى‌كند.