456نبوى در سال 540 ه.بنا گرديد.ابن اثير مى‌گويد:در مدينه شخصى را ديدم كه نماز جمعه بجاى مى‌آورد،چون از نماز فارغ شد جمال الدين را دعا نمود،از او علّت را جويا شدم، گفت:بر هر مسلمان ساكن مدينه واجب است كه او را دعا كند؛زيرا ما در ضرر و تنگدستى و تنگى معيشت بوديم،او هرگز ما را رها نكرد و ما را پوشانيد و سيرمان نمود و بر شهر ما حصارى بنا كرد،چگونه او را دعا نكنيم و خطيب آنان هم در خطبه‌اش مى‌گفت:«خداوند نگه دارد حرمت كسى را كه حرمت حرم تو را با كشيدن ديوار محفوظ داشت»و چون مردم خارج مدينه زياد شدند،الملك العادل نور الدين محمود بن زنگى به سال 557 ه.دستور ساختمان حصار ديگرى در بيرون حصار اول داد كه در سال 558 ه.
ساخته شد و تاريخ بنا بر لوحى آهنين نوشته شد كه آن را بر باب البقيع آويختند.
طول مسافت آن از دروازۀ غربى در جايگاه نماز پيامبر صلّى اللّه عليه و اله تا درگاه باب السلام 645 ذراع بود و ميان باب البقيع و درگاه درب مسجد معروف به«باب جبرائيل»433 ذراع بود كه احتمالا اين حصار در همان محلى بوده كه عضد الدوله حصارى ساخته و از ميان رفته است؛زيرا حصار قبلى در غرب،در كنار جايگاه نماز پيامبر صلّى اللّه عليه و اله بوده كه اين حصار هم اين چنين بود.اين حصار در سال 755 ه.به وسيلۀ ملك صالح بن ملك ناصر محمد بن قلاوون تجديد و تعمير گرديد و باز بعضى از قسمتهاى حصار را در سال 881 ه.سلطان قايتباى تجديد بنا نمود.پس از مدتى حصار خارجى فرو ريخت ولى حصار داخلى را سلطان سليمان بن سلطان سليم به سال 939 ه.تجديد بنا كرد و اساس را بر پايه‌هاى حصار قديمى بنا گذاشت كه در سال 946 ه.به پايان رسيد و مدتى تعميرات حصار تعطيل گرديد ولى بار ديگر آن را تكميل كردند.هزينه‌اى كه در اين تعمير و ترميم مصرف شد بالغ بر يكصد هزار دينار بود.طول ديوارى كه تعمير شد حدود 3072 ذراع معمارى (برابر با 75 سانتى‌متر)بود.همچنانكه در تصوير(160)ملاحظه مى‌كنيد بر اين حصار پنج درب تعبيه گرديد.يك درب كه از آن به سوى بقيع خارج مى‌شدند و به باب البقيع و يا باب الجمعه معروف بود،بر روى اين درب اين نوشته قرار دارد:
«جدّده السلطان سليمان سنة 945 ه.،و السلطان محمد خان بن ابراهيم خان سنة 1078 ه.»